d´Agolada

Un ano, 365 días

2008-12-27T23:56:00.007+01:00

Pois si amig@s, xa hai un aniño que levo metido nisto dos blogs, a verdade é que o tempo pasa tan rápido que semella que foi onte cando comecei con esta bitácora, sen embargo, xa van 365 días.

Creei este blogue o 27 de decembro do pasado ano, pouco máis que tirado nun futón en Santiago de Compostela, nunha noite máis que aburrida. Daquela apenas tiña idea de como navegar por Internet e moito menos de como ía esto dos blogs, pero máis ou menos fun apañando e nun par de horas de traballo tiña o blog ben montado, aínda que a primeira entrada non a publicase ate varíos días despois.

Sinceramente, nunca imaxinei que me chegase a gustar demasiado escribir nun blog, así, sen saber se alguén te ía ler, sen recibir nada a cambio, de feito, teño claro de que de non ser por aqueles primeriros comentarios de meu pai, de Chousa da Alcandra, da Zanfonista e de Fada Branca, non creo que pasase das 10 entradas, en cambio, animado polo "éxito" que supuxeron para min eses comentarios, e, en certo modo, presionado polo meu amigo Dani, pasei de 3 entradas en xaneiro a 14 en marzo e algo así pasou cos comentarios e co contador de visitas, que sen eu decatarme multiplicáronse. O resto xa o coñecedes, comecei a publicar entradas regularmente, coñecinvos a moitos de vós na Xuntanza e, en fin, pasei moi bos momentos grazas a este blogue, como cando recibín o primeiro premio, que ilusión me fixo jajaja.

Bueno, mellor remato xa que me estou poñendo morriñento, tan só quería agradecervos a todos os que me listes nalgún momento o voso apoio, especialmente ós catro que nomei antes e ó meu amigo Dani, que se non fose tan bocazas e me metese o gusanillo do blog, xamais tería pasado tas bos momentos como os que pasei diante do monitor.

Non sei se se notou ó longo da entrada, pero esta especie de biografía, ademais de celebrar o meu primeiro ano de blogueiro, serve tamén para despedirme deste blogue, definitivamente, non creo que volte a publicar máis aquí, aínda que nunca se sabe, a vida da moitas voltas, eu dende logo, deixo a porta aberta.

De calquera xeito, xa sabedes que sigo en : Tertulias para Perogrullos, que aínda que non me divirte tanto como escribir aquí, teño a porta aberta a moita máis xente, de feito, se vos fixades, dentro da páxina oficial de blogger e ides ó apartado de blogs importantes, aí o tendes, entre os máis selectos, aínda que non entendo como o puideron escoller habendo blogs moito mellores e interesantes.

Unha aperta a todos, como non me gustan as despedidas, deixámolo nun ata logo.

De obras

2008-10-20T17:42:00.000+02:00

En Agolada semella que a maioría dos veciños se puxeron de acordo para empezar a facer obras nas suás casas e propiedades, porque a metade da vila se atopa circundada por vallas de construcción, e mesmo, nunha desas obras se instalou unha grúa, o que ven sendo algo bastante inusual neste pobo.

As obras veñen sendo por cambios de tellados, canalóns... e mesmo se está a tirar unha casa completamente, aínda que por agora se está respetando a fachada.

Polo menos semella que a crise non afecta demasiado ós agolenses, ou visto doutro xeito, si, porque tamén se podería dar o feito de que mentres antes comprábamos propiedades noutros lugares, agora conformámonos con reparar o que temos, en fin... que menos mal que as obras non cadran moi preto da miña casiña e podo durmir tranquilo.

En fin, espero que rematen pronto, que a verdade é que as obras molestan bastante.

O tempo pasa e pasa

2008-09-14T03:43:00.003+02:00

Semella que o tempo pasa moi rápido aquí en Agolada, os días pasan e pasan sen descanso sen que nada novo ocurra, de feito, excepto un par de grúas operando, todo está máis ou menos igual que antes de empezar o verán, e incluso como antes de comezalo, pero o feito é que o tempo pasa e pasa, e a moi bo ritmo ademáis, de feito eu diría que demasiado, xa que está a piques de empezar o outono cando aínda semella que foi onte cando empezou o verán.

O certo é que non quero que acabe o verán, gústame o calor e todas as actividades que este che permite facer, como ir á piscina, instalacións que, por certo, levan xa preto de dúas semanas pechadas, iso sen contar que a maioría dos días estiveron inutilizadas por mor do mal tempo que predominou este verán, que non sei que opinaredes vós, pero foi realmente horroroso.

En fin, é o que temos, o tempo pasa e pasa e seguirá pasando ata o fin dos tempos.

Por certo, perdoade por non ter postas as fotos da cea dos candís, pero aínda non as descaguei.

A cea dos candís... algo máxico

2008-09-09T14:58:00.000+02:00

Bueno, en primeiro lugar tedes que perdoarme polo retraso, posto que da cea xa hai uns cantos días, pero bueno, estes días non sei como me apaño pero casi non teño tempo para nada, de calquera xeito, máis vale tarde ca nunca.

Todo comezou á noitiña, en canto o sol comezou a ocultarse, pouco a pouco os participantes comezamos a achegarnos ó recinto dos Pendellos, ata xuntarnos alí máis de 50 persoas. Inauguraron a cea a Charanga Infantil e o grupo Bico da Balouta cunhas pezas musicais, pero semellaba que había máis ganas de cear que de escoitar música, porque de seguido empezamos a comer. Familias enteiras xuntas arredor dos mostradores dos Pendellos, unidos pola amizade baixo as luces dos candís e velas que lle daban ó ambiente un toque de romanticismo especial.

Tras comer, empezaron as actuacións, volveron tocar a charanga e Bico da Baluota e despois deixáronse os micrófonos abertos a todo aquel que quixo contar un chiste, cantar unha canción ou simplemente decir unhas palabras, ademais, neses últimos intres da velada, animáronse moitos dos rapaces da charanga a cantar, facendo que moitos sorrisos afloraran polos beizos dos máis maiores. Sen dúbida unha noite irrepetible, foi algo especial.

As fotos póñoas despois

Contamos convosco?

2008-08-26T15:29:00.003+02:00

Como dixen na entrada anterior, vou falar acerca da cea dos candís, unha das festas máis fermosas e interesantes que se celebran aquí en Agolada.

A mencionada festa celébrase dende hai pouco tempo, de feito, este é o cuarto ano, e inialmente estaba dentro da programación dos " Encontros nos Pendellos" pero debido ó seu gran éxito, celébrase por separado dende hai pouco despois.

Pero bueno, non vou tratar sobre a historia desta celebración, aínda que me gustaría engadir que está organiza e dirixida pola Asociación Amigos dos Pendellos.

Pois ben, os festexos consisten en que á noitiña, reunímonos todos no recinto dos Pendellos e apáganse as luces de xeito que todo queda iluminado polos candís e as candeas creándose un ambiente precioso que se aprobeita para cear.

Durante a cea, tamén haberá actuacións musicais dunha charanga e un grupo de música tradicional (Bico da Balouta).

Xeralmente a comida corre por conta dos habitantes da vila, de feito, cada familia trae o seu propio alimento, pero bueno, se vos animades non vos teríades que preocupar por nada, xa que a organización non tería problema en invitarvos, simplemente avisádeme, aínda que sexa unhas horas antes, da igual se é por comentario ou por e-mail (dautrera49{arroba}gmail.com), ou incluso, aínda que non avisedes, simplemente localizádeme e punto.

Ademais, se vos animades uns cantos blogueiros, podemos facer entre nós unha especie de quedada, xa que tan só en Agolada somos catro (Dany, Manolo, Ánxel e eu), así que tentade vir, asegúrovos que nos divertiremos e pasaremos unnha noite inesquecible.

Volver...

2008-08-26T02:20:00.007+02:00

Buff, que pereza voltar a escribir, semella que o síndrome postvacacional afecta tamén á actividade blogueira, pero bueno, iban sendo horas de que voltase ó teclado un mes despois de deixalo, aínda que fora parcialmente, xa vin que a maioría de vós seguistes a visitarme en Tertulias para Perogrullos, polo que vos estou moi agradecido.
Pois isto era todo, só quería comentarvos que d´Agolada volve estar de novo aberto, aínda que supoño que publicarei menos, que o novo blogo me rouba moito tempo.
Só unha cousiña máis, en breve publicarei outra entrada falando da cea dos candís, unha das festas máis bonitas que se celebra aquí, en Agolada, e na que me gustaría participarades, así que xa sabedes, se este sábado (día 30) non tedes plan, vide por Agolada e disfrutaredes dunha noite moi especial, ademais de coñecerme a mín e ó resto dos blogueiros agolenses. Por se vos animades e non podedes esperar á entrada ou simplemente queredes falar conmigo persoalmente, xa sabedes que non tedes máis que escribirme a esta dirección: dautrera49(arroba)gmail.com
Agárdovos.

Pechado por vacacións

2008-07-28T20:56:00.005+02:00

Aparte de comentar a orixinalidade do título, creo que non teño moito máis que dicir, o mencionado título dio todo.
Resulta que dende hai uns días estou de vacacións fóra d´Agolada, por iso teño tan desatendido o blogo e ando a publicar cousas que non teñen moito que ver con esta vila e como non volvo no prazo dun mes, ata a segunda quincena de agosto, pois decidín que non ten moito sentido que siga con esta bitácora mentres, polo que, por primeira vez dende que comecei, anúnciovos que excepto algunha excepción, non publicarei nada aquí durante máis ou menos un mes. Así mesmo, tampouco visitarei os vosos blogs con este perfíl, senón que o farei co de Tertulias para Perogrullos, a miña nova bitácora.

Xa sabedes que podedes visitarme en Tertulias para perogrullos, blog no que si continuarei escribindo a pesar das vacacións.

Tertulias para perogrullos

E aprobeito tamén para comunicarvos a dirección do blogoxogo que tamén intentarei manter actualizado e que segue adiante a pesares do meu "parón":

Blogoxogo

Meu novo blogo

2008-07-23T22:16:00.001+02:00

Hai xa tempo que viña anunciando a creación dun novo blog, de feito ata vos preguntei que opinábades sobre os nomes que pensara e incluso a algúns de vos o que pensabades sobre a plantilla e cousas así.

Pois ó final, tras dárlle voltas e máis voltas, decanteime por "tertulias para perogrullos", un dos nomes máis votados na enquisa, e que por outra parte xa me gustaba anteriormente.

Aínda que a miña idea inicial era que á vez que abría o novo blog pechar para sempre este, pero non, vou seguir cos dous a pleno rendemento, aínda que probablemente lle dé maior protagonismo ó outro, ademais, creo que vou verme obrigado a manter este inactivo durante un mes posto que estou de vacacións lonxe d´Agolada e non ten moito sentido rechealo con entradas pouco interesantes sobre outros temas que nada teñen que ver ca vila, de todas formas, xa volo confirmarei.

Bueno, e xa sen máis dilación, douvos a coñecer a nova dirección, como poderedes ver xa está todo preparado, incluido a primeira entrada, só falta que empece a pubicar.

www.tertuliasparaperogrullos.blogspot.com

Agardo que vos guste tanto ou máis ca este.

O blogoxogo segue adiante

2008-07-21T21:51:00.005+02:00

Vendo os comentarios que tivestes a amabilidade de deixar na entrada anterior, creo que podo dicir que a idea do blogoxogo foi un éxito (por moito que teñamos un negro ou unha amiga que nos fagan os post jejeje, vai por ti Iago), agardo que o xogo tamén o sexa.

Moitos de vós, dixéstesme que non comprendíades moi ben a mecánica da actividade, a verdade é que non me lucín co post precisamente, polo que volvo explicarvos a miña idea.

Eu falo de nos apuntemos unha serie de usuarios de blogs na bitacora que vou crear e que vos desvelarei proximamente, e logo, por sorteo ou ben cada un elixindo o blog no que lle gustaría escribir nos poñemos de acordo sobre temas, idiomas a utilizar e todas as cousas que se nos ocurran, que non han ser poucas, por certo, eu propoño tema ceibe e en castelán.

Unha vez elixida a que a ser a nosa "parella", intercambiamos os correos electrónicos, escribimos a entrada e mandámoslla a esa persoa elixida co fin de que ela a publique, por suposto sen modificala e mentres nós facemos o propio ca súa.

Esta é a miña idea, pero por suposto se se vos ocurre algo máis interesante ou creedes que algún dos puntos que propoño non son moi apetecibles, estou totalmente aberto a suxerencias, de calquera xeito, xa falaremos de todo esto no novo blog cuia dirección vos comunicarei proximamente.

Os que destes a resposta afirmativa, xa vos pasarei unha clave ou algo así.

Blogoxogo

2008-07-20T03:23:00.003+02:00

Pois si amigos, sinto dicirvos que a miña crise creativa continúa, ou mellor dito, continúa a monotonía en Agolada, de xeito que non teño nada novo que contarvos sobre a vila, polo que cavilando e cavilando sobre que escribir, ocurríuse que podía organizar un xogo entre blogueiros, vamos, como eu lle chamo; un blogoxogo.

A actividade que vos propoño, consistiría nun intercambio de blogs, mellor dito, nun intercambio de posts, quero dicir que dúas ou máis persoas póñense de acordo e cada unha escribe unha entrada e mándalla á outra persoa co fin de que esta se comprometa a publicala (por suposto sen ningún tipo de censura) no seu blog.

Entendo que os blogos son unha cousa moi persoal e moitos de vós non ides querer participar, compréndoo perfectamente, pero se uns poucos nos animamos, podemos pasalo ben ó tempo que melloramos as nosas amizades a través da rede, porque non sei vós, pero eu máis dunha vez desexei poder escribir nalgunha das vosas bitácoras.

A min paréceme boa idea, non sei que vos parecerá, agardo as vosas respostas, se vos animades moitos, xa me encargarei de crear outro blog onde todos poidamos comunicarnos sen dificultades e expoñer as nosas ideas para que isto siga adiante.

Animádesvos? Agardo as vosas respostas, espero sexan afirmativas.

Outra de premios

2008-07-16T20:51:00.006+02:00

Parece que os astros sorrín ó meu blogue ou algo así, posto que acabo de recibir outro premio máis, ou mellor dito, un carnet blogueiro, o meu primeiro carnet blogueiro.

Este recoñecemento ven de novo do blog de Iago, do cal xa vos falei en entradas anteriores. A verdade é que faime moita ilusión ser portador deste premio posto que só 9 persoas máis o teñen, ademais de ter un diseño moi interesante. Polo que, grazas Iago por honrarme de novo deste xeito, ogallá non sexa a última.

Bueno, este premio ademais trae consigo unha serie de normas, ou mellor dito un manifesto que terei que cumplir, aínda que a verdade, algunhas das súas cláusulas parécenme algo absurdas:

MANIFIESTO PLATEADO:

1. Veo el mundo con una óptica plateada. Si no es oro todo lo que reluce, al menos será plateado, ¿o no?

2. Poseo unas zapas plateadas o me comprometo a mercar unas cuando pueda (en caso contrario Iago me dejará dar una vuelta en las suyas).

3. Acepto enlazar mi blog con el blog de Iago, con fuerza argentífica y relacionarme con todo el mundo desde del Mar del Norte hasta el Rio de la Plata cantando la excelencias de una visión plateada del mundo, sin malos rollos ni falsos oropeles.

4. Peregrinar al menos una vez en la vida por la Ruta de la Plata, platicando con todos los paisanos que salgan a tu encuentro, hasta llegar al santuario de nuestro guía espiritual plateado, nuestro admirado FelicianoTeixeiro.

5. Solicitar, conservar y publicar mi carnet de socio y no venderlo jamás por unas monedas de oro.

Perdoade por non ter traducido o manifesto ó galego, pero como este premio é intransferible, pois non o considerei necesario.

Unhas fotos

2008-07-15T13:34:00.006+02:00

Hoxe, ó igual que vos contaba nunha das entradas anteriores, non me sinto con demasiadas ganas de escribir nada demasiado complexo, máis que nada porque non se me ocurre nada sobre o que publicar, aquí en Agolada, os días pasan e pasan e case nunca sucede nada que mereza a pena contar, a vida aquí é unha rutina constante, todos os días facemos o mesmo e de cando en cando aparece unha festa, acto ou pasa algo que rompe esa monótona rutina, pero como hoxe non é un deses días, vou ter que contentarme con ofrecervos unhas fotos, algo que por outra parte xa tiña pensado facer, posto que acaso non é certo que unha imaxe vale máis ca mil palabras? Agardo que vos gusten e que vos den unha imaxe máis nítida d´Agolada.

Visitando Agolada

2008-07-13T21:38:00.003+02:00

Lembrades que no post anterior, falaba sobre os amigos blogueiros, pois ben, hoxe veu por Agolada un deses amigos, ou mellor dito amiga blogueira, Araceli, ou Fada Branca como se chama no blog, que aproveitando que é natural de A Coruña e que se atopaba de vacacacións nesa cidade veu persoalmente a coñecer Agolada.

A verdade é que lamentablemente non puiden estar moito tempo con ela xa que este finde non estiven en Agolada e cheguei tarde, pero o importante e que puíden coñecela e pasar un pouco tempo con ela, bueno, con ela, e con outros blogueiros d´Agolada e de Lalín que nos achegamos a coñecela.

Eu, nisto de coñecer blogueiros xa teño certa experiencia xa que na Xuntanza nos coñecimos moitos dos que día a día nos visitamos cibernéticamente, pero igualmente segue a ser unha experiencia moi interesante e que vos recomendo a todos, xa que todos nos paramos algunha vez a imaxinar como será tal blogueiro e despois comprobar se nos equivocamos ou pola contra acertamos, realmente merece a pena.

Como xa dixen, cheguei tarde, pero polo que me contaron, levarona á visitar os Pendellos, o Castro Marcelín e déronlle unha volta pola vila, mágoa non ter estado, outra vez será.

De paso aprobeito para facer unha pouca publicidade é dicirvos que podedes vir cando queirades coñecer esta vila, dende logo, guías non vos han faltar.

Amigos

2008-07-12T00:48:00.005+02:00

Segundo Gabriel García Márquez, "un amigo é aquel que te colle da man é che toca o corazón", pois ben, isto, aplicado á blogosfera sería algo así como: "un amigo é aquel que con só mover o rato che toca o corazón".

A maioría dos que levamos certo tempo nisto dos blogs, temos algún que outro amigo/a que nos visita sempre que publicamos e co que nós facemos o mesmo, en ocasións incluso o coñecíamos e non o sabíamos (a min pasoume), noutras decidimos coñecernos (a xuntanza), ímonos coñecer (un día destes vai vir por Agolada fada branca), falamos polo msn de cando en cando, ou simplemente xa nos coñecíamos e eramos amigos antes.

Un dos meus últimos amigos nisto dos blogs é Iago ou thiago, como se autodenomina este galego emigrado a Madrid, e dende que din con el haberá mes e pico, non deixou de visitarme e de apoiarme coas súas opinións e sentido do humor, incluso chegou a darme un premio. Por todo iso, porque mo pediu e porque quero que el me de a mín o seu propio premio (que morro teño ás veces) doulle os premios quetepiqueunpollo e o premioalmásriquiño, este último co permiso de Veca, posto que non me nominou senón que nolo entregou a todos os que o quixemos. Así que Iago, xa sabes, velaquí tes os teus premios.

Como sempre que falo de premios, xa sabedes que podedes collelos, aínda que á maioría xa lle din o primeiro da outra vez, ó mellor non tedes o de Veca.

Esta entrada está adicada a todos os blogueiros e blogueiras que adicades todos os días parte do voso tempo a visitar os blogs dos demais, grazas a tod@s.

Erase un día con sono

2008-07-10T13:50:00.007+02:00

Hoxe erguinme cun sono horroroso, non me refiro a un pesadelo, senón a que estou moi cansado, de feito dende que empecei o post haberá un par de minutos xa levo tres ou catro bostezos, en fin, é o que ten deitarse tarde e durmir mal, iso está clarísimo.
Pois non sei se será por eso, polo tempo inestable que temos aquí en Agolada ou simplemente porque non ocurriu nada que contar, pero o feito é que non se me ocurre sobre que publicar.

É certo que teño unha lista de entradas interminable que me gustaría escribir, pero aparte de que son posts longos e pesados, non me apetece nada neste momento analizar o funcionamente administrativo d´Agolada, o nacionalismo nesta vila, comentarvos algo sobre algunha das asociacións culturais que temos... así por adiantarvos algo do que poderedes ver proximamente, todo o contrario, hoxe quería un tema sinxelo no que non tivese que pensar moito, é porque non dicilo, que non me levase demasiado tempo a ver se deitándome un anaco a ver a tele me desaparecía esta sensación tan desagradable que me inutiliza tanto mental como fisicamente.
Sinto esta especie de parón, pero non son capaz de escribir nada máis, teredes que desculparme, aínda que así ó tonto xa escribín o post de hoxe.
Por certo, as fotos son unha mostra do que sae en google se introducides no buscador a palabra bostezo, hai cada cousa.

Vólvovos lembrar que tedes a enquisa sobre o nome da miña nova bitácora na barra lateral aínda que xa que esta entrada pouco ten que comentar podes opinar no formulario de comentarios, conto convosco.

Por fin, abriron as piscinas!

2008-07-08T21:49:00.004+02:00

Bueno, hoxe estou que me salo de... tal vez, felicidade, por fin, e tras unha serie de conflictos que só destacarían polo seu absurdo e falla de previsión por parte do concello, hoxe por fin puidemos desfrutar das nosas piscinas.

O conflicto que menciono antes, é dicir que as piscinas abriron cun retraso de 7 días segundo a data que viña sendo habitual (1 de xullo) e que o propio concello daba como de apertura na súa propia páxina web a data do 24 de xuño. Polo visto, este retraso foi debido a que unha das piscinas ten unha fuga (aínda que non o podo asegurar, creo que segue sen reparar) e a que ó concello "esqueceulle" pasar o control de sanidade obrigatorio para que se concedan as licenzas de apertura a este tipo de establecementos, sen dúbida unha auténtica vergoña posto que estas infraestructuras están en desuso todo o ano, so se abren no verán, o que da idea da falla de previsión e o aprecio que amosan dende a administración local polos seus cidadáns e pola xente que se atopa de vacacións na vila, que especialmente xóvenes, non son poucos.

En fin, non sei de que me estrano, aínda que o máis importante é iso, que podemos utilizar este marabilloso servizo dunha vez por todas, porque a verdade é que as piscinas d´Agolada están moi ben xa que son moi grandes e non están conxestionadas a diferenza das das vilas colindantes.

Por favor opinade na enquisa ou decídeme mediante un comentario que nome vos gusta máis para o meu futuro blog.

Novo premio e algo máis

2008-07-06T03:11:00.005+02:00

Dende o blog de Iago, chégame un novo premio, o Weblog 2008, premio que por outra parte xa recibira, pero que me sigue facendo igualmente ilusión recibir, sobre todo tendo en conta do pedazo blog do que ven. A verdade é que aínda que esto dos premios entre blogs, empeza a ser algo demasiado común, polo menos para o meu gusto; xa que hoxe en día todos ou case todos recibimos un premio e moitos incluso fixeron o seu propio, pero de calquera xeito, o feito de que outro blogueiro se lembre de ti á hora de conceder un premio, é algo especial que che fai sentir que continuar co blogue merece a pena, polo que, grazas Iago.
No seu post, este blogueiro, que como el di, non da moito o perfil do meu visitante, ou tal vez si, quen sabe?, escribiu o seguinte para nomearme, que a verdade fíxome graza, por eso volo copio aquí, xa me diredes que pensades vós deste blog. El blog D’Agolada, un blog sencillo de alguien al que el pueblo se le empieza a quedar pequeño.
Ahh, e en canto ó premio, podedes collelo todos os que queirades, desta vez non vou poñer nomes, sinto romper a cadea, eso si, a ver se o colledes uns sete como mínimo para non romper esa cadea, as normas póñovolas máis abaixo.
Bueno, e deixando de lado o do premio, do blog de Iago tróixenme tamén esta imaxe que poñerei en breve en substitución da de Pekin na barra lateral co fin de protestar contra a medida abusiva e inxusta da UE de facernos traballar 65 horas á semana, que dende o meu punto de vista é unha auténtica animalada, así que xa sabedes, copiar e pegar.
Velaquí vos deixo as bases do premio:

Bases do premio (Premio brillante Weblog):

Ó recibir o premio, hai que escribir unha entrada mostrando o mesmo e hai que citar o nome do blog ou web que cho regala e enlazalo ó post dese blog ou web que te nomea gañador.
Elixir un mínimo se sete blogs (poden ser máis) que cres que brilan pola súa temática e / ou deseño. Escribir os nomes e os enlaces a eles e avisalos de que foron premiados co premio "Brillante Weblog" (deixarlles un comentario é unha boa opción).

Opcional. Exhibir o premio con orgullo no teu blog facendo enlace ó post que ti escribes sobre el.

Agolada dende o espazo.

2008-07-03T16:30:00.000+02:00

Hoxe quérovos ensinar unha imaxe d´Agolada, pero non unha imaxe calquera, senón a imaxe d´Agolada dende o espazo, máis concretamente dende o satélite que utiliza google maps.

A verdade é que a imaxe non é tan clara como me gustaría, pero para facerse unha idea do que é este municipio e as súas parroquias é suficiente. Podedes acercar e alonxar a imaxe ó voso gusto, xa me contaredes que vos pareceu.

Ver mapa más grande

Rematou a festa.

2008-07-02T16:33:00.001+02:00

Pois si amigos blogueiros, o San Pedro rematou onte, ou mellor dito, esta madrugada. Tras tres días de festa, a vila comeza a recuperar a normalidade. A verdade é que as festas resultaron ser moi pouco interesantes, polo menos dende o meu punto de vista, posto que a asistencia de xente foi moi baixa, non lembraba tan pouco xente nun San Pedro, de feito, segundo dicían os máis vellos, nunca houbera tan pouca xente, é máis tendo en conta que o tempo acompañounos, en fin, un desastre. Como ía dicindo a asistencia de xente foi moi baixa, as orquestas non resultaron ser moi boas aínda que cumpriron e os outros tipos de actuacións típicos deste tipo de festas foron moi escasas aínda que bastante aceptables.

En total contamos coa actuación de tres bandas, catro orquestas, un grupo de percusión, xogos infantís, unha obra de teatro e varios partidos de futbol sala.

A pesares de todo, estes "problemas" non impediron que a xente o pasara ben e se divertise, que a fin de contas, é o verdadeiro obxetivo dunha festa.

Bueno, velaquí vos deixo unhas fotos das festas, sinto só ter unha da noite, pero é que non levei a cámara.

O partido de fútbol sala.
A banda Solúa
Os xogos infantís na rúa.
A obra de teatro.
As atraccións de feira.
Os feirantes recollendo.

Chegou o San Pedro.

2008-06-29T13:22:00.006+02:00

Pois si amigos, como todos os anos por estas datas, aquí en Agolada celebramos o San Pedro, a nosa festa, de feito, xa só quedan dous días (onte foi o primeiro).

Como xa dixen anteriormente, tampouco é cuestión quedar como un hipócrita, eu non son partidario deste tipo de actos, de feito non me gustan demasiado, aínda que si que teño que recoñecer que estas celebracións teñen un lugar asegurado na miña axenda, ben sexa porque é inevitable non participar nun acto que se leva a cabo diante da túa residencia ou por non perder o costume, que sei eu.... De calquera xeito, as festas deste ano son, directamente, un desastre (inicialmente puxen outra palabra), e iso que xa non tiñan o listón moi alto anteriormente. Ata tal punto chegou a, como chamarlle, tal vez, falta de previsión, que ata hai pouco non se sabía se ía haber a mencionada festa, os orzamentos son un desastre e o número de actos, actuacións... irrisorio.

Desta vez non sei se a culpa desta calamidade a ten o concello, os veciños que somos moi tacaños, a crise ou todo un pouco, en calquer caso, gustaríame agradercelle á comisión de festas o esforzo realizado, xa que, a pesares de todas as dificultades posibles, fixeron todo o posible, para que polo menos, teñamos festa, grazas.

O verán.

2008-06-27T03:03:00.007+02:00

A verdade é que escribo con bastante retraso, demasiado diría eu, o verán xa empezou hai varios días, pero como se adoita dicir; mellor tarde que nunca.

Pois si, como xa dixen, chegou o verán, dende o meu punto de vista a mellor época do ano, por fin comeza a facer calor, (si, a diferencia do que opinan no telexornal de Antena3, en Galiza tamén loce o sol de cando en cando) deixa de chover, pillo vacacións, (sen dubidalo, o mellor) podo ir á praia... e un feixe de cousas máis que todos vos podedes imaxinar, tampouco é cuestión é que vos conte o meu "planning" veraniego, pero tamén para Agolada é unha boa época, xa que comeza a interminable tempada de festas, a poboación aumenta considerablemente grazas ós emigrantes, ábrense outros servizos como a piscina municipal, (creo que aquí teño outro post, xa vos contarei) e outra serie de cousas semellantes, aínda que tampouco vos creades que a situación cambia moito respecto ó inverno, máis ben todo o contrario.

Pois o dito, deséxovos un feliz verán a tod@s, ogallá o pasedes moi ben.

Por certo, volvendo á entrada anterior, vendo os vosos comentarios, moi numerosos, por certo, creo que tedes razón, o nome teño que decidilo eu, aínda que si que é certo que me gustaría ter algunha idea máis, en fin, grazas por opinar, en breve vos contarei a miña decisión.

A foto é de flickr.

O principio do fin?

2008-06-24T23:45:00.005+02:00

Supoño que o título xa vos daría mala espiña ou polo menos vos faría pensar se pasa algo malo ou algunha cousa polo estilo, pois en rigor non, polo menos nada demasiado malo, simplemente, quería contarvos que estou pensando en deixar esta bitácora e comezar unha nova cunha orientación diferente e nas que tratarei outros temas máis globais, non só referidos á Agolada como veño tentando facer ata agora.

A verdade é que de tanto ver algúns dos vosos blogues, estoume decatando de que o meu non é demasiado atractivo, incluso para min mesmo, polo que me gustaría, collendo un pouco de todos, crear un novo blog, no que trate outros temas dos moitos que me interesan. A verdade é que todo esto igual non é máis ca unha fantasía pasaxeira, ou igual é algo máis e d´Agolada ten os seus días contados, pero de calquera xeito, para o meu posible futuro blog, necesito un nome, a verdade é que estaba pensando nalgo como: penso, logo existo, vivindo o futuro, millenium, sen futuro e sen un duro... non sei, algo orixinal ou divertido, pero excepto; penso, logo existo, os outros nomes non me convencen o máis mínimo, polo que preciso da vosa axuda para atopar un nome que realmente me guste por se me decido a facer o cambio, por favor, axudádeme decíndome nomes, cantos máis mellor, ó mellor o meu futuro blog leva un deses nomes.

Ademais, aquí vos deixo as fotos da noite do San Xoán, a verdade é que o pasasmos moi ben, o malo foi que non houbo moita xente. As primeiras son durante a sardiñada e o resto, da fogueira e de como a saltaron os máis valentes.

O San Xoán e a Asociación Lucerna.

2008-06-23T13:31:00.008+02:00

23 de xuño, hoxe é o San Xoán, unha das numerosas festas que se celebran aquí, en Agolada, aínda que neste caso, a esta festa celebrarase tamén en outras aldeas como Val, pero xa vos contarei despois.
Pois ben, como todos os anos por estas datas, celebramos o San Xoán cunha sardiñada nos Pendellos, música, xente, sardiñas, viño... toda unha festa, tal vez unha das máis concorridas das que celebramos nesta vila. Sen ningunha dúbida, toda unha oportunidade para desfrutar e pasalo ben todos xuntos.

Pero como ben dixen antes, esta festa celébrase en Val, onde o acto de semellantes características ó d´Agolada foi organizado pola Asociación Lucerna, e digo foi, porque nesta pequena aldea, a sardiñada levouse a cabo o sábado 21 posto que como a maioría dos pertercentes a esta asociación viven fóra, asistir a unha festa un luns resultaríalles imposible, algo que tamén debería ter tido en conta o Concello d´Agolada xa que aquí a xente tamén traballa, pero en fin, aquí ninguén pensa nunca nada. Pois o dito, semella que o San Xoán goza de gran éxito neste concello, agárdovos esta noite nos Pendellos.

A foto é do San Xoán deste ano, na próxima entrada contareivos como foi todo.

Elos, todo un blogue.

2008-06-20T14:19:00.007+02:00

Elo: "Cada unha das partes dunha cadea". Blog comunitario do Blogomillo, no que todos os autores comparten algo. A última e a derradeira frase de cada post.

Esta é frase que da entrada ó blog Elos, un espazo único de opinión, xurdido hai case un ano, pero que nos últimos tempos, atópase en crise de publicacións. O blogue en cuestión, é colectivo e podese escribir sobre todo tipo de temas cunha soa condición, comenzar ca derradeira frase do último post. Cando o descobrín, a verdade é que me pareceu un sistema boísimo e moi divertido para escribir, polo que me apuntei de contado, aínda que ó final, non publiquei demasiado, tamén teño que recoñecelo. Sen dúbida, é unha auténtica mágoa que este tipo de blogs tan prometedores ao principio, remate dunha forma tan escura, pero en fin, todo o que hai na rede é pasaxeiro, iso sabémolo todos.
De calquera xeito, voltemos ó verdadeiro obxetivo deste post, revitalizar o blog-xuntanza, outro espazo que non ten ningunha pinta de recuperarse se non facemos nada, xa que dende que pasou a xuntanza, ninguén, eu incluído, voltou mostrar ningún tipo de interese por el, sobre todo ultimamente. Pois ben, eu quería propoñervos a todos os blogueiros que fustes á Xuntanza e incluso a outros que non foron, importar o "modelo Elos" para o noso blogue, é dicir, que cada un de nós se comprometa a escribir un número de entradas determinado cada certo tempo utilizando para iso a última frase da entrada anterior co fin de a nosa bitácora non morra e incluso para que se sigan a organizar máis xuntanzas dende ahí, ademais de darlle un rumbo á nosa bitácora. A mín paréceme boa idea, e a vós? Por favor, comentádeme o que pensades desta iniciativa que en breve teredes publicada tamén no blog-xuntanza.
Por certo, se vos gusta Elos, tamén podedes apuntarvos, máis información aquí.

Velaquí vos deixo a última entrada que publiquei en Elos, creo que non me quedou mal.

Eurocristifraga.

Vaia cousa, iso é o que penso eu que é a Eurocopa, unha cousa moi molesta e incómoda que só serve para amargarnos, por non dicir outra cousas, a parrilla de televisión. Os telexornais non falan doutra cousa, as portadas dos xornais están colapsadas, todo o mundo fala do mesmo... menudo coñazo! Aínda por riba, como á selección española vaille relativamente ben, todo o mundo vai e ilusiónase, como se fose tanta cousa que eses tíos estén en cuartos, en fin, que se lle vai facer. A ver se perden dunha vez e a xente recupera un pouco a cordura que boa falla fai. Outro tema que trae tolos ós periodistas e á sociedade en xeral, é a fichaxe de Cristiano Ronaldo, sí o portugués este tan famoso que últimamente temos ata na sopa, o mesmo que quere fichar o Madrid, que o Manchester non quere vender e que el mesmo non sei que quere, porque non se decide nin de coña. Disque vale noventa millóns, eu dende logo non os pago por el nin por ninguén, bueno, por alguén si, polo señor Fraga Iribarne que co activo que anda ultimamente ben os vale, mañá por exemplo, ten unha intervención no cogreso popular, haberá que ver que paridas di, eu dende logo espero a súa intervención con moito entusiasmo, esta noite case non durmín pensando en que mañá o ía ver tatexando catro perogrulladas que iso sí, causarán sensación. Ese home si que vale os noventa millóns e non Crisitiano Ronaldo. Que afortunados fomos por telo máis de vinte anos amargándonos a existencia.

A voltas coas lampreas.

2008-06-18T17:01:00.005+02:00

Pois sí, aquí en Agolada seguimos a voltas coas lampreas. Moitos de vós, lembraredes que xa tratei sobre este tema alá polo mes de abril, cando comezou este extraño (non sei moi ben como calificalo) fenómeno.

Resulta que polo mes xa mencionado, comezaron a aparecer troitas marcadas con dentelladas de lamprea e incluso chegouse a atrapar a algún destes escorredizos peixes no encoro de Portodemouros, algo teoricamente imposible, xa que a lamprea non pode habitar nun encoro, sen comunicación co mar, tendo en conta que é unha especie subacuática que nace no río, emigra ó mar e volve a desovar ó lugar no que naceu antes de morrer, é dicir, ten un ciclo vital semellante ó do salmón que é máis coñecido.

Daquela, aínda que se barallaba tamén a opción da evolución (algo que xa ocorreu nalgúns lagos de América), é dicir, a adaptación do ciclo de vida por parte das lampreas, a hipótese da solta das lampreas era a que semellaba máis clara, pero dous meses despois dos primeiros achazgos, esta teoría desmorónase e, por que non, imponse a da evolución. Saberémolo proximamente en canto remate o séu estudio Fernando Cobo, profesor da USC, o encargado das investigacións.

A foto pertence á asociación Río Furelos.

Reunións veciñais.

2008-06-16T18:30:00.004+02:00

Un dos costumes máis extendidos e habituais nas pequenas vilas galegas, ou non tan galegas, son as reunións veciñais. Dende sempre, os habitantes das vilas, reuníronse para tentar solucionar os seus problemas e discutir entre todos o que sería mellor ou peor para o pobo, e aínda hoxe, nunha sociedade moderna e con case todas as tecnoloxías (falta o ADSL), non hai nada mellor que reunirse nun lugar e falar pacificamente de todos os asuntos que nos preocupan ou que cremos que é posible mellorar.

Pois todo isto ven de que o BNG de Agolada, convocou para ista noite unha xuntanza de veciños no Centro Social para tratar sobre un feixe de asuntos relacionados con Agolada; como a ESO, o polígono, os servizos sociais...

Como sabedes, se sodes lectores habituais desta bitácora, o Concello d´Agolada está tristemente gobernado polo Partido Popular, polo que a reunión desta noite, non pasa de ser un simple acto social de irmanamento entre os poucos veciños que probablemente acudirán a tentar atopar un futuro mellor para esta vila e a súa xente, algo cada día máis dificil. Como digo cada vez que falo destos temas, será esta unha mostra de que Agolada mellora? Ou un simple espellismo nun deserto de vilas esquecidas e desertas?

Agárdovos esta noite no Centro Social ás 21:30.

Sobre blogs e divorcios.

2008-06-15T01:28:00.000+02:00

Sei que non ten que ver nada con Agolada, pero é que cando lín esta noticia en "El País", deixoume de pedra, e como tamén vai sobre blogs, pois decidín compartila convosco, xa veredes.
Resulta que en Estados Unidos, país no que un de cada dez usuarios de Internet ten un blog, está de moda, despois dun divorcio, contar todo o relacionado con este e o que levou a desencadearse esa situación, e, en ocasións, difamar e criticar á túa ex-parella de xeito que ten habido ata xuízos por culpa desta actividade.
Un dos blogs con maior éxito é o protagonizado por dúas amigas de Manhattan que graban as súas conversacións sobre estos temas, cólganos na súa bitácora e logran conseguir 10.000 descargas mensuales do seu particular show, todo un logro!
Persoalmente, paréceme denigrante que algúen use un blog para airear todos os trapos sucios do quen foi a túa parella, por moito mal que esta che fixese, pero en fin, a liberdade que Internet che proporciona, tamén ten aspectos negativos.

Máis info aquí.

Tedes plan para esta tarde?

2008-06-13T16:21:00.005+02:00

Hoxe, calquera persoa que pase ou viva en Agolada, verá os carteis de "Payasolandia", o último espectáculo ambulante que tivemos a honra de recibir en Agolada. O mencionado espectáculo, chegou o martes e actuará hoxe no pavillón municipal.

A verdade é que estes mesmos feirantes, xa estiveran nesta vila tres ou catro anos atrás cun moderado éxito de público, pero polo que semella, si o suficiente para que se animasen a voltar de novo.

O espectáculo, pensado para o público infantil, contará con intervencións de persoaxes animados de actualidade e durará máis ou menos hora e media (ou iso di nos carteis).

Semella que este esta a ser un bo ano para Agolada, polo menos nestes asuntos, posto que xa van dúas destas actividades nuns tres meses, algo insólito nestes últimos anos, ogallá sexa un síntoma de que Agolada está a espertar culturalmente e no futuro desfrutemos de máis eventos desta clase.

Falta a foto.

Desafío

2008-06-10T19:59:00.002+02:00

En primeiro lugar, pedirvos desculpas por voltar a poñer un blogo-xogo, por denominalo dalgún xeito, na contra de poñer unha entrada sobre algún tema máis interesante ou simplemente por visitar menos as vosas bitácoras, pero é que ando de exames e non teño demasiado tempo para este tipo de cousas, pero prométovos que nunha semana ou así, estou xa a pleno rendemendo.
Bueno, sen máis aburridas disertacións sobre a miña vida, velaquí tedes o xogo, que, por certo, provén do blog de sao e que vos invito a facer a vós tamén, ó igual que ela me invitou a facer a mín.

Consiste en autobiografiarse a través das letras do nome do teu blog, a verdade é que o meu é moi longo, así que non sei como me quedará, bueno, vou tentalo.

d- David, o meu nome.

A- Agolada, o lugar no que vivo.

g- Pasapalabra

o- Orixinal, sempre tento buscar a orixinalidade, non sempre o consigo.

l- Lalín, o lugar onde estudio.

a- Auténtico, bueno, intento selo.

d- d´Agolada, o nome do meu blog.

a- Pasapalbra

A verdade é que non fun moi orixinal, pero este tipo de "historias", non se me dan ben, deséxovos sorte, sobre todo a Chousa da Alcandra e a Cuspe de Pita, se se deciden a facelo, precisarana. Deixo dous ocos que non se me ocurría nada, haber se me axudades vós.

Normas do bo blogueiro

2008-06-07T18:00:00.000+02:00

No blog de Fini, publicouse hai pouco estas normas, ou mellor dito, ideas e ideais sobre o mundo dos blogs, e que quero publicar co fin de difundir e promocionar un modelo de blog solidario e que non ofenda a ninguén, velaquí volas deixo.

En vista de recentes acontecementos na blogosfera, os abaixo asinante, administradores/as de blogs persoais de fala hispana do mundo enteiro, queremos expresar o noso rexeite ó uso deste medio de comunicación para xerar odio, crear enemistade, facer dano, difamar, inxuriar, insultar e para enganar.

Rexeitamos:

-A suplantación da identidade nos blogs e na Internet, en xeral, como medio para desprestixiar a unha persoa e sembrar a desconfianza entre as súas amizades e lectores.

-O uso do correo electrónico e dos blogues como medio rápido de desprestixio das persoas, facendo circular en masa e indiscriminadamente mensaxes cheos de acusacións das que en ningún momento se presenta proba algunha, pola pura intención de facer dano a alguén con quen exista unha enemizade persoal.

Apoiamos:

-Un modelo de blogue no que por suposto se defenda a xustiza, pero no que tamén se cultiven sobre toda a amizade e o bo ton e a cortesía entre os que participen nel de un modo ou doutro.

-Un modelo de blog libre de insultos, de odio e de cizaña, e en consecuencia, apoiamos o dereito absoluto do administrador do blog a suprimir e rexeitar calquera comentario que se deixase coa sola intención de facer dano ou facer dano a terceiros impunemente.

-A denuncia ante as autoridades nacionais dos casos de difamación, inxurias, ameazas e outros que se aprobeiten do anonimato de Internet para facer máis dano con menor risco.

Pedimos ós nosos lectores e lectoras, amigos e amigas.

-Que reproduzan este post nos seu blogues e engada a súa sinatura como reforzo dun ambiente grato e pacífico nos seus blogs.

-Ás autoridades dos distintos estados que non permitan a impunidade no uso do blog e de Internte en xeral como instrumento de mentiras, difamacións nin ameazas.

-Ás distintas plataformas que aloxan blogs en toda a rede que habiliten os mecanismos precisos para impedir que no futuro as maniobras daninas que aquí denunciamos.

Os administradores de blogs que participamos nesta iniciativa colaboraremos en canto nos sexa posible no descubrimento e na denuncia dos casos que se presenten dos aquí mencionados, e pedimos para elo a colaboración e a boa fe de todos.

Asinado, os administradores e administradoras de:

http://www.chupateesamandarina-chych.blogspot.com/, Argentina

http://www.cinecuentos.blogspot.com/, Uruguay

http://www.drgoliamiguel.blogspot.com/, Argentina

http://www.elchologranhermano.blogspot.com/, Argentina

http://www.encendidaenbuenosaires.blogspot.com/, Argentina

http://www.sentado-frente-al-mundo.blogspot.com/, Ecuador

http://www.tenasantiago.blogspot.com/, España

http://anabelio.blogspot.com/, España

http://lagrimasdemar.blogspot.com/, España

http://ficalmo.blogspot.com/, España

http://www.dagolada.blogspot.com/, Galiza

Se estades de acordo, xa sabedes, copiar e pegar.

Outra da xuntanza.

2008-06-04T19:11:00.005+02:00

Desta vez, só vos vou mostrar imaxes deste fermoso acto, agardo que vos gusten, e se asististes, que vos evoquen agradables recordos deste fermoso sábado 31 de maio.

Qué movida!!

2008-05-31T21:47:00.010+02:00

Pois amigos blogueiros, por fin chegou o día da tan agardada Xuntanza, dunha vez por todas puidemos "poñernos cara" uns ós outros, coñecernos e charlar sen un monitor diante. Como estaba previsto, seguiuse o programa e a xornada foi todo un éxito.
As condicións climáticas acompañaron e creo que podo dicir que todos desfrutamos e nos divertimos mentres nos coñecíamos.
Resulta incrible coñecer en persoa a aquela xente coa que día tras día te comunicas, compartes opinións, sentimentos... a través da rede, non son describilo con palabras, é unha sensación única que recomendo vivir, penso que todos os blogueiros, deberían participar algunha vez nun acto destas características, estou seguro de que repetirían. Comprobar se o escritor de tal blog era tal como o imaxinabas, se non se parece en nada, falar con el e coñecer a outra xente que nin sequera sabías que tiña o seu espazo cibernético é realmente marabilloso.
A xornada comezou na praza do concello coa Charanga Chirinjota, logo trasladámonos ós Pendellos, onde todos os blogueiros expoñemos os nosos pensamentos e opinións relacionados co mundo dos blogs (nunca tanta vergoña pasei). Logo, fumos xantar ó restaurante e emprendemos a rota de sendeirismo polo sobreiral do arnego. Isto último, foi, para min, o máis agradable, xa que ademais da beleza do entorno, todos os blogueiros aprobeitamos para charlar animadamente e coñecernos mellor, persoalmente, creo que hai blogueiros e blogueiras do máis simpático, divertido e extrovertido que desterran o tópico de que os amantes dos blogs somos xente tímida e introvertida aínda que no meu caso si que se cumpra. Incluso se animaron a facer esta ruta dous pais co seu fillo pequeno, o Leíño, e un blogueiro con muletas, Prometeo, que tivo moitas dificultades para superar os obstáculos que ten unha ruta destas características pero que ó final, con forza de vontade e botándolle collóns foi quen de superar.
Despois desta rota, volvemos ó recinto de Os Pendellos, onde volveron a actuar a Zanfonista e o fixeron por primeira vez no día Maruxa de Fuxan os Ventos e o dúo de corda protagonizado por Almudena Vidal e Blanca Bello. Pechou a xornada o meu amigo Dany de asbeirasdoarnego cun só de clarinete.

Na primeira foto, aparece Blanca Bello nun momento da súa interpretación, na segunda, podedes ver a Dany de asbeirasdoarnego e a última é unha vista xeral de todos os participantes da Xuntanza no Sobreiral do Arnego.

Unha noticia, un agasallo e unha aclaración.

2008-05-29T17:00:00.005+02:00

Vou comezar pois pola noticia, lembrades que na entrada "estrada a ningunha parte", queixábame de que había animais ceibes, especialmente cans e vacas. Pois ben, este domingo publicouse en La Voz de Galicia que a asociación ecoloxista d´Agolada, Naturviva, denunciou o abandonono intensivo de cans na zona de Brantega. Estes animais, terían como orixe un coto de caza próximo e serían rexeitados polos seus donos por non cumplir o nivel esixido durante a caza. Como vedes, aínda segue habendo xente tan desprezable que é capaz de abandonar un can só porque non lle serve para practicar a caza, con todo o que isto supón para o propio animal e para as persoas do lugar como ben me queixei eu no post anteriormente mencionado.

Vou agora co agasallo. Resulta que o outro día, Sao, unha excelente blogueira portuguesa, agasollume a mín, e a outros blogueiros con esta marabillosa foto:

Para que esta imaxe viaxe pola blogoesfera e que moitas máis persoas poidan gozar con ela, regálovola a todos, non tedes máis que collela e se vos gusta poñédea no voso blog.
Moitas grazas Sao.

E xa por último, quería comentar un comentario que me deixou unha das organizadoras da Festa da Xuventude de Val, di o seguinte:

Susi dijo...
Hola, son membro da Comisión da Festa da Xuventude de Val, e asidua visitante dos vosos blogs, desde que os atopei un dia por casualidad no blog do meu amigo "Naufrago". Entendo que vos poidan gustar ou non as macro-festas, pero a xente lle encantan e facer que a xente se achege a nosa aldea e o que intentamos un grupo de amigos que non vivimos en Val, pero que intentamos que ese recunchiño o que queremos non morra.Non celebramos sometes a festa da Xuventude, tamen intentamos dinamizar a Asociación Cultural Lucerna, celebramos o Fogueira do San Xoan (con sardiñada), Unha cena de Confraternidade dos veciños, a comida campestre dos Remedios. E diversas actividades culturais o longo do ano. Non he moito pero intentamos ir a mais.

Bueno, en primeiro lugar quería dicirvos que me aledo de que sigas este blog e os seus contidos. Paréceme moi ben o que facedes, festa incluída, creo que é moi importante para esta vila que a xente xove coma vós ou como podo ser eu, nos movilicemos para, polo menos, tentar que este pobo e as súas aldeas non morran. Eu non dixen nada malo sobre a festa, só mencionei que non me gustaban este tipo de actos e que me parecían excesivamente caros, algo que sigo pensando. De calquera xeito, si que é certo que á xente lle encantan e este ano, segundo me contaron, a festa foi todo un exitazo. Felicidades.

Por certo, se me enviades algo máis de información sobre as vosas actividades, adícovos unha entrada promocionándovos, tedes o meu mail na barra dereita.

Bueno, isto foi todo por hoxe, agárdovos o sábado na Xuntanza de Blogueiros.

Meme: Passion Quilt

2008-05-28T19:34:00.002+02:00

Xa sei que non ten nada que ver con Agolada, pero é que este fin de semana, recibín o meu primeiro Meme, concedeumo Pablo , aínda que máis tarde tamén recibín este mesmo meme por parte de Cris, a ámbolos dous, dóulles as grazas, agardo que vos gusten as fotos.

Aquí van as normas:

Postear unha imaxe ou facer/tomar/crear unha propia que capture o que máis TE APASIONE que sexa aprendido.
Darlle á imaxe un breve título
Titular o post “Meme: Passion Quilt”
Enlazar esta entrada
Incluir enlaces a 5 ou máis maestros ou persoas que transmiten coñecemento.

Como me enviaron duas veces o mesmo meme, vou poñer dúas fotos, velaquí as tedes:

As fotos son dos nosos principais políticos a nivel nacional, ambalas dúas están moi ben e son moi graciosas, a mín, polo menos escantáronme. En canto o tema do meme, as fotos son de políticos, un dos temas que máis me apasiona.

Non son quen de decidirme por uns ou por outros blogs, polo que se vos apetece publicar este meme, non tedes máis que collelo. Estes son algúns dos amigos blogueiros ós que llo concedo , pero en realidade é para todos, se non vos menciono e porque non teño moito tempo:

Navicularia, Interpreta-sones, Sao, Markesa de Merteuil, Veca, Apátrida e Silvana, A Zanfonista, Leoeosseus, Mencía, Sibyla, Mi Pueblo y yo, Vagalú, Enmeigada, Querer es Poder, Las cosas de la Abuela Cris, Cuspe de Pita, Isobel, Chimenea Verde, Fini, Marian, Suso Lista...

Continúo con la historia interminable.

2008-05-27T01:48:00.003+02:00

En primer lugar, os pido perdón por no escribir esta entrada en gallego y romper así con la costumbre, pero no me pareció apropiado traducir una historia escrita originalmente en castellano.

Resulta que he sido elegido por Markesa de Merteuil para continuar con la iniciativa "La historia interminable", cuyas normas os muestro a continuación, consistente en la elaboración de una historia entre muchos blogueros con la aportación de dos frases por parte de cada uno de ellos.

Las reglas son las siguientes:

1. Cada persona pondrá el nombre de su blog delante de sus frases.

2. Enviará la historía a dos personas.

3. Las siguientes personas, al copiar el post, borrarán las direcciones de blog puestas, harán sus dos líneas y se las mandarán a otras dos, así sucesivamente.

4. No se puede devolver el post a la persona que te lo envio.

5. Y si te vuelve a tocar, no se la puedes enviar a la misma persona que se la enviaste.

6. El blog número 100 terminará la historia y se la mandará al email leinad19xico@hotmail.com.

7. Si tenéis alguna duda ya sábeis donde localizarme.

8. ¡Ah! Última y muy importante regla, la persona a la que aviseis de que es la siguiente, sólo tiene un día para coger el relevo, si en un día no lo ha hecho no vale, y se lo teneis que comunicar y cambiar de blog.Si esto sale bien, durará un máximo de 100 días y serán unas 1000 frases. El responsable de la idea es http://www.melees.blogspot.com/.

Éste es el relato:

Era impensable, no me lo podía creer, mi mente daba vueltas una y otra vez y no conseguía ser consciente de lo que había pasado, ya no había vuelta atrás, era todo tan confuso. Miré durante unos instantes el martillo ensangrentado, lo envolví en un paño que encontré en el primer cajón de la cómoda y lo escondí en el fondo del armario. A los tres minutos me encontraba en la calle, necesitaba airearme, pensar...En aquellos momentos mi mente aún no estaba preparada para ello... el aire gélido de la mañana cortaba mi rostro como un cuchillo acerado, aún sentía en mi pecho el ritmo acelerado de mi corazón sobresaltado por los espeluznantes hechos que había, en fracciones de segundo, vivido...Aún no podia explicarme cómo demonios había llegado el martillo hasta mis manos y porqué reaccioné de la forma tan brutal como lo hize... Sólo sé que había acabado todo, que era el fin de mi tortura y el comienzo de una vida mejor. Por primera vez, me senti libre.Habia logrado lo que estaba deseando hace mucho tiempo. ¿O realmente yo no lo había deseado nunca? Solamente las circunstancias me habían hecho llegar a aquel extremo en el que me encontraba. No, seguro que detras de todo aquello habia una fuerza misteriosa que me apoyaba. La pregunta era ¿Por que?. Sacudí la cabeza.No me debía engañar por mas tiempo, no, yo yá se mi verdad, pero al estar dormitando tantos segundos de mi vida me vá a costar desperezarla. Tal vez, la bruja de mi suegra no merecía brecha de tales dimensiones en su cráneo. Sin embargo, por una vez, creía haber hecho lo correcto. Por otra parte si yo no la hubiese atacado a ella quizás ahora sería yo la victima. Porqué a decir verdad la relación con mi suegra siempre había sido de amor-odio.Pero ya habia pasado todo y no era hora de pensar en "si hubiera sido de otra forma". Ahora tenia que esplicarle a mi pequeña hija Andrea que ya no veria mas a su malvada y querida abuelita. Sentí un ruido lejano, parecían las agujas de un reloj y esto hizo que me sobresaltara. Estaba un poco aturdida, se trataba sólo de un mal sueño? Me dirigí al último cajón donde creía haberlo guardado y.......Markesa Merteuil: toqué algo frío y húmedo. Algo extrañamente húmedo en un cajón. d´Agolada Retiré la mano instantáneamente, me asusté, aquel objeto no me resultaba familiar, pero la duda me carcomía por dentro. La eterna lucha entre la curiosidad y la prudencia, pues yo, en el fondo, sabía que debería cerrar ese cajón para siempre y olvidarme de lo que había tocado, pero no fui capaz de resistirme y volví a introducir temblorosamente la mano........

La verdad es que la historia está realmente interesante ¿Qué es lo que abrá en el cajón?, estoy seguro de que las siguientes personas, sabrán continuar con esta historia a la perfección:

Por cierto, muchas gracias por confiar en mí, Marquesa, me ha encantado participar en esta iniciativa.

Estrada a ningunha parte

2008-05-24T19:36:00.004+02:00

Estos días, que empeza a facer bo tempo, estou saíndo a percorrer as pequenas estradas e pistas que atravesan dun lado a outro este concello na bicicleta, encántame perderme entre o verdadeiro laberinto de camiños asfaltados e sen asfaltar que nos arrodean. A verdade, é que non estou indo especialmente lonxe, pero para ir poñéndome en forma cara o verán, está bastante ben, de calquera xeito, non quería falarvos sobre isto, senon sobre os perigos que os ciclistas ou simplente, a xente á que lle gusta pasear se pode atopar percorrendo o rural. Aparte dos coches, é moi común que, cando menos o agardas e máis tranquilo te atopas pedaleando ou camiñando, che saían unha morea de cans soltos, e comecen a perseguirte como se dun criminal te tratases, ou as vacas, que en moitas ocasións, viaxan totalmente soas e aínda que normalmente non adoiten "ir a por ti", impoñer si que impoñen. Hoxe mesmo, saíume un rabaño de vacas cos seus respectivos cans, (vamos, todo un dous por un) mentres eu ía tranquilamente pola estrada, iso si, do dono, nin rastro, ademais, era por unha estrada asfaltada, non por calquera lugar.

Con todo isto, quero dicir, que deberían existir leis que regulen a tenencia de animais ceibes en zonas de paso, ou se as hai, deberían ser aplicadas con maior dureza polo ben de todos, isto podería axudar a diminuír as "estradas a ningunha parte", a fin de contas, tamén é seguridade vial.

Vamos! Achégase a Xuntanza.

2008-05-21T19:57:00.000+02:00

Por fin parece que se achega a agardada Xuntanza de blogueiros d´Agolada, máis concretamente, é o día 31 deste mesmo mes. Xa está todo organizado, e o programa é do máis interesante: (logo vos digo onde podedes velo todo máis detalladamente) actuacións musicais, xantar todos xuntos, rutas de sendeirismo... vamos, todo un "planazo".

Esta Xuntanza, pretende ser unha reunión entre blogueiros de todos os lugares, no que, nun entorno idílico, un ambiente magnífico e acompañados de boa música, nos coñezamos todos á vez que desfrutamos das actividades anteriormente descritas, falamos sobre as nosas bitácoras, sobre que opinamos da rede, por que nos metimos nesto dos blogs...

A mágoa, é que o número de apuntados é moi baixo, a todos nos gustaría que vos apuntarades máis blogueiros para que, esta festa, mereza realmente a pena, lembrade o dito popular:
Cantos máis sexamos, mellor o pasaremos.
Así que, se vos interesa, anotádevos canto antes que o prazo remata en dous días. Pinchade aquí para máis información.

Sempre en galego

2008-05-18T20:55:00.006+02:00

Sinto escribir con un día de retraso, pero é que estiven moi ocupado. Onte, aquí en Galiza, celebramos o Día das Letras Galegas. Este ano, adicouse esta xornada a Xosé María Álvarez Blázquez, gran escritor e activista galego, fundador de dúas editoriais e periodista en Faro de Vigo.
O día das Letras Galegas é unha celebración instruída en 1963 pola Real Academia Galega para homenaxear a aquelas persoas que destacasen pola súa creación literaria en lingua galega, tendo en conta que se cupran dez anos dende o séu falecemento.
Para celebrar este día, houbo diversos actos en moitos lugares deste país, aínda que como sempre, en Agolada non se fixo nada (exceptuando no colexo, que segundo se comenta no blog asbeirasdoarnego, veu un mago facer unha actuación) o que dá idea da depresión cultural, demográfica e social que atravesa esta localidade, situación provocada en gran parte pola nefasta e irresponsable xestión da actual e últimas corporacións municipais.
A imaxe é das celebracións do Día das Letras Galegas en A Coruña no ano 2006 (Flickr).

III Festa da Xuventude de Val.

2008-05-15T18:09:00.008+02:00

Este venres, é a terceira edición da Festa da Xuventude de Val, unha das máis importantes, ou iso semella, do plano festeiro desta zona. Dende hai uns días, en Agolada, a mencionada festa ocupa gran parte das conversacións da xente desta vila, fixádevos se está a crear espectación, que hai fretada toda unha flota de autobuses para trasladar á xente dende as súas localidades ata Val, o escenario da celebración.

A festa estará amenizada polas orquestras París de Noia e Olympus, e haberá polbo, churrasco e empanada.

Persoalmente, non me gustan demasiodo os actos deste estilo, de feito, considéros , carísimos e icluso innecesarios, pero o que é indiscutible, é que á maioría da xente lle apasionan, agardemos que non chova e que non teñamos que saír nos xornais por incidentes coma os do ano pasado. Se vos interesa divertirvos o venres, xa tedes plan.

A imaxe é de google imaxes.

Sen Ordenador

2008-05-13T17:23:00.002+02:00

Onte leveime un dos maiores desgustos dos últimos tempos, cando cheguei á casa descubrín que o meu ordenador non funcionaba. O caso é que o deixara acceso gran parte da tarde mentres ía a... ímoslle poñer un incómodo acto social e cando dúas horas despois cheguei á casa atopeime co ordenador apagado. Sorprendido e amolado por esto, volvín dárlle ó botón de acceso, a máquina non funcionou. Comprobei todo tipo de conexións, pero non houbo maneira, ó final dino por imposible, o meu querido ordenador pasará polo servicio de reparacións. Aínda non teño o diagnóstico, pero non parece nada bo, por agora terei que agardar. O peor de todo isto é que me quedo sen plan para gran parte do día, de feito ata que o reparen, se ten solución, non vou practicamente poder visitar as vosas bitácoras, e de feito, case non vou poder escribir, aínda que esto último dependerá de como este a ocupación dos ordenadores da Casa da Cultura d´Agolada.

Novos servizos blogueiros: Dezablog

2008-05-10T19:24:00.005+02:00

O outro día, ó abrir o buzón de correo spam leveime unha sorpresa moi agradable, entre as decenas de mensaxes de publicidade que alí se amontonan e que andan preto de saturarme, atopei un mail moi interesante. Resultou que falaba sobre un novo servizo infomático, máis concretamente blogueiro: dezablog, un "hosting" de creación de bitácoras especialmente pensado para a xente da comarca do Deza, da que forma parte Agolada. O sevizo premíteche crear o teu propio blog baseándote nunha plataforma de Wordpress, polo que contas con todas as funcionalides que che ofrece dito servizo, ou ben importalo, eso si, tamén terías que usar a plataforma de Wordpress. Unha das principais vantaxes deste servizo é que está en galego e ademais, as suas plantillas están decoradas con imaxes de lugares especiales desta comarca, aínda que por agora ningunha é desta vila.

Por suposto, xa contades cunha nova versión deste blog que prometo actualizar de cando en cando. www.dagolada.dezablog.com

En definitiva, un servizo que pode axudar a que esta comarca, e con ela Agolada, se infomaticen e se den a coñecer na rede, aínda que no noso caso con moito esforzo xa que carecemos de ADSL, pero en fin, "Impossible is nothing".

The Sound of Silence

2008-05-08T00:25:00.000+02:00

O son do silencio, seguramente a case todos vos sonará o título desta coñecida canción de Simon e Garfunkel, pero non, non vou falar de música, polo menos por agora, desta vez vouvos contar unha experiencia persoal e creo que o título é maís que adecuado, xa veredes por que.

O outro día tiven a "brillante" idea de ir dar unha volta na bicicleta ó atardecer, non pensedes que era especialmente tarde, non pasaban das sete, pois o dito, collín a bici e púxenme en marcha, decidín dar un paseíño polo pobo. Saín en dirección á praza, non se via un alma, as farolas estaban alumeadas pero os bancos desertos, ninguén paseaba, non se escoitaba ruído ningún, continuei o meu periplo, avancei pesadamente, percorrín o traxecto que vai dende a praza ata a ata a estación de autobuses, dende alí subín ata a igrexa, diante da igrexa unha señora maior coa vista perdida estaba alí sentada, supoño que deixando pasar o tempo, seguín pedaleando e animeime a subir ó campo da feira, custoume moito, a falla de entrenamento e os quilos pesan moito, pero por fin, conseguino. Alí parei, estiven un bo anaco mirando o Farelo e as luces dos coches que brilaban como vagalumes.

Decidín volver baixar ó núcleo da vila, non se oía nin un ruído, ninguén paseando, nin sequera había luz na maioría das casas, parecía un lugar desértico, de súpeto un coche veu esnaquizar este momento, co zumbido do seu motor acabou co silencio e as súas luces provocaron un cadea infinita de sombras, pero nin ante tales perturbacións se rendiu o silencio e segundos despois todo volveu á normalidade. Baixei ata os Pendellos e gardei a bicicleta no meu, xa era algo tarde e facía frío, volvín á casa.

Como dixen ó principio, creo que se entende ben porque me decidín por ese título, a canción orixinal fala do silencio que experimentou o pobo americano tralo asasinato do seu presidente e eu falo do que se oe polas rúas de Agolada, é dicir: O son do silencio.

Se queredes escoitar a canción tédela na barra lateral. Por certo, as fotos están quitadas dende "O Castro Marcelín", a segunda en concreto son as luces da vila d´Agolada sometidas a un efecto de difusión.

Cambios

2008-05-05T01:32:00.004+02:00

Como poderedes ver, fixen algúns cambios na plantilla, ou mellor dito, cambieina enteira. Decanteime por un modelo de tres columnas en vez do de dous que tiña antes, motivo polo que básicamente fixen este cambio.

A verdade é que por agora non me gusta como me está quedando, pero aínda non rematei as modificacións, é máis, penso que ó mellor aínda a volvo cambiar.

Din que os cambios son bos, que é importante cambiar, agardo que no meu caso ese cambio fose para mellor e que vos guste o novo deseño. Así mesmo, anímovos a criticar ou aportar opinións no caso de que non vos resulte demasiado atractiva ou se sabedes con que mellorala, pídovos que me digades como.

Falando da ESO en Agolada

2008-04-30T17:16:00.004+02:00

Hai pouco publiquei outra entrada falando sobre este tema; a eliminación da impartición da ESO (Educación Secundaria Obrigatoria) no colexo d´Agolada. Pois ben, a semana pasada celebráronse dúas reunións, unha entre o Concello e os pais dos alumnos afectados e outra entre o delegado de educación e os pais (a esta última asistiron tamén dous representantes do IES Laxeiro, dous membros da dirección do centro agolense, así como representación do Concello). Nestas reunións, non se fixo máis ca aclarar o evidente, é dicir, que non hai marcha atrás na decisión de deixar a esta vila sen ESO.

Aparte das reunións, o asunto saltou tamén ós xornais onde se podían leer declaracións do delegado de educación en actitudes case difamatorias contra o colexo d´Agolada dicindo que non tiña recursos, que non era o entorno adecuado, que non había material suficiente, que os profesores non tiñan a especialización necesaria... presuntos males, que sen dúbida están causados pola súa ineficacia e a do Concello que en ningún momento se preocuparon de adquirir máis material escolar, mellorar as infraestructuras, contratar profesorado máis especializado..., en definitiva, mirar un pouco por este colexo e os seus alumnos.

Aquí vos deixo, un correo escrito polo meu amigo Xosé Vázquez Pintor, un auténtico amante destas terras e dos seus habitantes e que sabe plasmar por escrito como ninguén como nos sentimos os agolenses ante este abuso de poder. Agardo que vos guste.

Meus:
leo arestora, que teño comigo a edición en papel d´O Faro de Vigo na comarca d´O Deza, o artigo merecente de 10 sobre 10 que asina Ángel e tamén a crónica sobre a carallada do psoe coas súas miudallas da miseria na que esta xentiña á deriva se mobiliza ao son que a metrópoli teña decidida. ¿onde carallo están os seus concelleiros d´Agolada nesta hora bravicha? E non digo os veciños da "urbe" e das pesebreiras parroquianas (coas esclusións escasas que sabemos). Lembro nesta hora 23:57 deste xoves cando fomos María, Magín e a súa filla Eva ¡sós os catro! á manifa de Rodeiro, hai anos, para erguer a pancarta e as voces e as maus polo non desmantelamento do Centros Médicos, en favor de Lalín, metrópole señora. Velaí onde estaba xa a febleza desta vila dos pendellos: inerte, apoucada, deixándose capar e mexar.
Suxiro que caviledes se a Asociación debe ou non mollar a sua voz nesta aldraxe. Somos colectivo que manca. Eu diría que a crónica de Ángel e a do seu fillo David no seu blog, oportunísimo e lúcido e valente, non anula a nosa solidariedade. Vós saberedes. De facelo, que sexa xa.
Apertas de buxo sempre dende Cangas.
Pintor

Sé solidario, doa sangue.

2008-04-28T18:02:00.000+02:00

O pasado xoves, veu por Agolada o autobús da Xunta de Galiza encargado de extraer e transportar o sangue dos doantes que decidiron acudir á cita coa solidaridade. Como en case todas as ocasións, instaláronse diante da praza do concello e alí estiveron parados todo o día (de 16:30 a 21:00 horas) recibindo doantes.

A afluencia de xente foi bastante numerosa, sobre todo, tendo en conta que este tipo de iniciativas non adoita ter moito éxito nesta vila, de feito, cando fun por alí quitar as fotos que vos mostro abaixo, dirixíanse varias persoas cara o mencionado autobús e saían outras dúas pola porta. Isto demostra que a xente por fin se está concienciando sobre a importacia dun proceso beneficioso para todos e que ademais non supón ningún custo para o doante.

Doa sangue, agora outros a necesitan, no futuro podes ser ti.

Os meus primeiros premios

2008-04-26T13:50:00.017+02:00

Onte e hoxe leveime unha das maiores alegrías dende que escribo neste blog, que por certo mañá está de aniversario, xa hai 4 meses dende que empecei, recibín o meu primeiro premio! (onte) e o segundo hoxe. A ledicia que sentín non son capaz de describila con palabras, só podo dicir que me fixo moitísima ilusión e que me aledo moito de que consideredes que este blog é digno de tal honor.
O primeiro dos premios (Premio Brillante Weblog) concedeumo o "Espacio de doña Manolita", un blog moi interesante e divertido que vos recomendo a todos: http://espaciodedonyamanolita.blogspot.com/

E o segundo (Premio que te pique un pollo) regaloumo " El blog de Fini", outro blog que tamén vos recomendo a todos e no que se fala sobre todo tipo de temas e que conta cunha presentación excepcional.

http://www.ficalmo.blogspot.com/

A recepción destos premios, implica unha serie de condicións que vos poño abaixo, e unha delas é que o receptor ten que concederllo a outra serie de blogs, e os gañadores son:
El blog de Fini: www.ficalmo.blogspot.com
Chimenea Verde: www.chimeneaverde.blogspot.com
Chousa da Alcandra: www.chousadaalcandra.blogspot.com
Relixión? non grazas, prefiro pensar: www.morrinha.blogaliza.org

Veca: www.deliriosuniversales.blogspot.com
Quero ser libre como as bolboretas: www.enmeigada.blogspot.com
O berce das Fasdas: www.bercedefadas.blogspot.com
El bosque del druida: www.druidceo.blogspot.com
Sailor girl: www.atlanticoazul.blogspot.com
El blog de Sibyla: www.elblogdesibyla.blogspot.com
Mi pueblo y yo: www.nestor-mipuebloyyo.blogspot.com
Navicularia: www.navicularia.blogspot.com
Querer es poder: www.ana-appg.blogspot.com
Hádex: www.adlucumagisti.blogspot.com
Interpreta- sones: www.interpreta-sones.blogspot.com
Cris: www.elsegundodecris.blogspot.com (Neste caso, concédolle o premio a todos os seus blogs, que non son poucos, xa que todos son estupendos)
Zanfonista: www.zanfonista.blogspot.com
Leoeosseus: http://www.leoeosseus.blogspot.com/
Cuspedepita: http://www.cuspedepita.blogspot.com/

La Markesa de Merteuil: http://www.markesamerteuil.blogspot.com/
Aopedofarelo: http://www.ospendellos.blogspot.com/
Asbeirasdoarnego: http://www.asbeirasdoarnego.blogspot.com/
Ith: http://www.terradebreogan.blogspot.com/
Pai do vento: http://www.paidovento.blogaliza.org/
Teseo y el miniotauro: http://www.teseoyelminotauro.blogspot.com/
A cova do raposo: http://www.poemasdacova.blogspot.com/
Espazo de suso lista: http://www.susolista.blogspot.com/
La vida a Cuestas: http://www.vermella-lavidaacuestas.blogspot.com/
Mencía: http://www.sanmartindobolo.blogspot.com/
Aquamlatam: http://www.aquamlatam.blogspot.com/
Pau: http://www.ascostasdepau.blogspot.com/
Las cosas de la abuela Cris: www.cosasabuelacris.blogspot.com

Vagalú: http://www.vagalu.blogspot.com/
Sao: http://www.saobanza.blogspot.com/

A propósito del blog: http://www.marian-en.blogspot.com/

Estamosche ben: http://www.pitima.blogspot.com/

Sen dúbida hai máis blogs que o merecen, pero tampouco quero pasarme, que coido que xa o fixen de máis, outra vez será...

Supoño que algún de vos xa terá o premio ou como no caso de Fini, só pode recibir un dos dous, pero iso non importa, o importante e que tedes uns blogs estupendos e moi interesantes.

Bases do premio (Premio brillante Weblog):
Ó recibir o premio, hai que escribir unha entrada mostrando o mesmo e hai que citar o nome do blog ou web que cho regala e enlazalo ó post dese blog ou web que te nomea gañador.
Elixir un mínimo se sete blogs (poden ser máis) que cres que brilan pola súa temática e / ou deseño. Escribir os nomes e os enlaces a eles e avisalos de que foron premiados co premio "Brillante Weblog" (deixarlles un comentario é unha boa opción).
Opcional. Exhibir o premio con orgullo no teu blog facendo enlace ó post que ti escribes sobre el.

Lampreas en Agolada

2008-04-23T19:00:00.000+02:00

Xa é a segunda vez que leo no xornal a seguinte noticia, resulta, sen dúbida, sorprendente xa que biolóxicamente resulta imposible, ou moi difícil, que un grupo de lampreas poida sobrevivir nun encoro, sen comunicación co mar tendo en conta que a lamprea é unha especie que nace no río, emigra ó mar e volve a desovar ó lugar no que naceu antes de morrer, é dicir, ten un cliclo vital semellante ó do salmón que é máis coñecido.

Pois a noticia en cuestión é que se atoparon lampreas no encoro de Portodemouros (o Concello d´Agolada limita con él), un achazgo que como dixen antes, resulta inaudito para a comunidade científica xa que nunca se dera un caso deste estilo nun encoro (ata agora só se viran casos semellantes nos Grandes Lagos de América do Norte, onde estos animais son capaces de levar a cabo o seu ciclo vital sen emigrar ó mar).

O achazgo en cuestión foi feito por un pescador que descubriu mordeduras sospeitosas nunhas troitas que pescara e avisou a un experto no tema que se encargou de organizar a pertinaz investigación e dende entón xa se capturaron varios especímenes deste peixe.

O único que queda por confirmar, é se as lampreas levan vivindo no encoro dende a súa construcción, e polo tanto foron capaces de adaptar o seu ciclo de vida, ou simplemente, tratase dunha solta feita por alguna persoa ou grupo. No caso de que a primeira opción fose certa representaría un importante avance científico, agardemos que así sexa. Quen sabe, estaremos ante un cambio evolutivo dunha das poucas especies prehistóricas que aínda coexisten con nós?

Chove sobre mollado

2008-04-20T17:57:00.005+02:00

Aquí, en Agolada, ó igual que en case toda a península está chovendo, iso, aparentemente, non é nada raro, a ninguén lle chama a atención que nunha vila galega esté chovendo, de feito, nos medios de comunicación teñen a manía de seguir con este tópico absurdo e comentar sorprendidos que en Galiza non está chovendo cada vez que esto ocurre.

Neste momento, non caen máis ca unhas gotiñas, unha finiña capa de auga, nada que mereza a pena destacar, pero esta chuvia deposítase sobre mollado, leva chovendo sen descanso dende o xoves, cada día máis, de feito, ata hai moi pouco estaba chovendo con moita intensidade.

Este outono, inverno e primavera non choveu case nada, os encoros están baixo mínimos e iso que a situación xa mellorou, os cultivos están ameazados e non van ser moi abundantes, sufrimos o efecto dos incendios incluso en febreiro, tivemos que aturar as mortes de peixes nos ríos e encoros en decembro (o encoro no que sucedeu este está xestionado por Villar Mir, tampouco e cuestión de botarlle toda a culpa á falta de auga)... resumindo, a situación estase poñendo moi complicada e con risco de empeorar ata límites nunca vistos se no verán non cambia esta situación.

Agardemos que este ano fose unha excepción e que volvamos recuperar a nosa chuvia, a nosa cor verde e natural... en definitiva, que a imaxe da xente paseando con chuvasqueiros e paraugas polas rúas non se convirta nun espectáculo, senon que sexa algo habitual.

A primeira foto é do blogue: aopedofarelo e a segunda de Flickr.

Agolada asina a súa sentenza de morte

2008-04-18T07:40:00.006+02:00

Un día desta semana, non lembro exactamente cal, recibín unha noticia que me amolou moito, nese momento morreron en mín as poucas esperanzas que tiña dunha posible recuperación que podía ter Agolada en canto a ámbito demográfico e económico.
A noticia en cuestión é: que por orde do organismo encargado de tal fin, que nin merece a pena citar, elimínanse os dous cursos da ESO (Educación Secundaria Obrigatoria) do noso colexo trasladándose a Lalín. Estos cursos pertencentes ó primeiro ciclo da ESO, levábanse impartindo en Agolada dende tempos inmemoriais e moitos anos antes, incluso se estudaba a ESO ó completo. Na carta enviada dende a Xunta ó noso colexo e que este remitiu ós alumnos dos cursos afectados dicía que o acto de escolarizar ós rapaces da ESO nos centros de Educación Primaria fora unha medida transitoria e que o curso que ven, esta situación non se podería dar en ningún centro de Galiza, o que ao meu modo de ver demostra unha total falta de interese pola educación dos nosos escolares, xa que por moito carácter transitorio que tivera a anterior medida, a ESO, en especial, o primeiro ciclo, lévase cursando aquí dende sempre, sen que as autoridades mostraran ningún tipo de interese por cambiar unha situación calificada por eles mesmos como transitoria.
Volvendo agora ó titular, decanteime por ese por ser impactante e porque sen os tres cursos máis numerosos( 6º,1º e 2º ) que son precisamente os afectados, o colexo quedaríase nuns 70-80 rapaces ,segundo as miñas estimacións, o que representa un pouco máis da metade do que ten agora, quedando condeado ó seu peche nuns anos por falta de alumnado e un pobo sen escola non é pobo, desgraciadamente Agolada está condeada ó abandono. Como imos intentar ou sequera creer na recuperación dun lugar no que os seus rapaces e adolescentes se teñen que desprazar por unha estrada, con varios "puntos negros", todos os días? É imposible.

O peor desto e o que máis me jode (vou ser directo) é que nin dende o Concello (PP), nin dende a ANPA, nin dende a dirección do centro escolar se fai nada por cambiar esto, ou polo menos armar algo de barullo, senon que parece que lles dá igual, polo de agora nin houbo queixas, nin medidas, nin nada, de feito, ata o día de hoxe (aínda non lin o xornal) nin sequera se publicou en "La voz de Galicia" nada referido a este tema, o que demostra o escaso interese e compromiso do Concello cos seus cidadáns e cidadás, especialmente cos máis novos.

A Xuntanza progresa

2008-04-15T18:27:00.004+02:00

Noutras entradas, xa vos falei deste tema, é dicir da Xuntanza de blogueiros. Pasou xa tempo dende a outra vez, e dende entón, xa avanzou moito. Decidíuse a data e concretáronse parte do programa así como o restaurante e as posibles actuacións.

O pasado domingo celebramos unha reunión á que asistimos os que en principio imos ser os organizadores do evento, é dicir os blogueiros da zona. Proximamente publicarei algunha foto. Nesta reunión decidiuse que a Xuntanza se celebrará o vindeiro 31 de maio en Agolada. Como adianto do programa só podo dicirvos que o acto comezará ás once e media da mañá, que contaremos con actuacións musicais variadas e que se rematará cunha ruta de sendeirismo por un lugar aínda por decidir.

En adiante farase público o programa enteiro pero polo de agora só podo ofrecervos isto, agardo que vos cadre ben a data.

Para leer máis sobre este tema visitade: www.blog-xuntanza.blogspot.com

Falando de toxos

2008-04-12T18:37:00.006+02:00

Se hai unha planta que teña relación con Galiza, sen dúbida, é o toxo ( con permiso do carballo ), este arbusto espiñento está presente ó longo de toda a nosa xeografía e é case un símbolo da nosa comunidade, a "flor nacional" de Galiza e da Bretaña Francesa segundo se pode ler en Galipedia. Pero bromas aparte, o toxo é unha planta moi bonita e debido a que existen moitas variedades, podemos atopar toxos en flor durante case todo o ano.

Aquí, en Agolada, temos toxos por case todas partes, o cal non é un feito nada positivo dende varios puntos de vista posto que dá idea do estado de abandono dos nosos montes e dos numeros incendios dos que somos víctimas posto que o toxo ten tendencia a nacer en zonas que sofreron incendios. Pero quitando o lado negativo, o certo é que os toxos representan unha fonte de riqueza para esta zona xa que son utilizados para a alimentación das vacas, os exemplares máis pequenos polo menos, para a creación de abonos por parte dos labregos.... e incluso nun futuro se poderían utilizar para producir enerxía eléctrica nas plantas de biomasa, polo que os toxos serían un recurso a ter en conta que axudaría á recuperación económica d´Agolada e de moitos concellos que se atopan en situacións semellantes.

Aquí vos deixo unhas fotos duns toxos que quitei onte no campo da feira.

Vídeo dos pendellos

2008-04-10T17:49:00.002+02:00

Botando unha ollada na rede atopei este vídeo dos Pendellos, non é especialmente bo pero serve para facerse unha idea do que é este marabilloso recinto, ademais de que o video conta cunha música moi agradable e bonita. Proximamente falareivos outra vez sobre os Pendellos dende un punto de vista histórico que xa case teño preparada a entrada. Espero que algún día visitedes este fermoso recinto, merecerá a pena. A última nova deste é que a Deputación Provincial de Pontevedra acaba de comprar outra tandada de Pendellos.

Outra de galescolas

2008-04-08T19:09:00.008+02:00

Outra vez volvo falar sobre a galescola que se pretende instalar en Agolada, se o fago é porque creo que é un avance moi importante para este pobo que se habiliten lugares onde os nenos poídan educarse antes de ir á escola, ademais de ser un elemento básico para que os pais e as nais poidan conciliar a vida laboral coa vida familiar sen ter que gastar cartos ou recorrer a familiares, xeralmente os avós, para que se encarguen dos seus fillos.

Hai uns días, publicouse en "La Voz de Galicia", que o concello solicitara a instalación dunha galescola, podendo ser aprobeitado para tal fin un comedor do colexo público que permanece en desuso. Pois ben, nin unha semana máis tarde, no mesmo rotativo saíu publicada outra noticia dicindo que o comedor do colexo quedara descartado, non especifica por que e eu non quero especular, así que vouno deixar quedar así. Na contra, no xornal leíase que se podería utilizar para tal fin unha das antigas vivendas de profesores que na actualidade permanece en desuso, ou mesmo, no caso de que isto non fose viable barállase tamén a opción de construír un novo edificio.

Penso que é unha soverbia estupidez discutir por un espazo para albergar a galescola nun lugar como Agolada, no que se algo sobra é iso, espazo libre, e máis tendo en conta que é un servicio imprescindible nos tempos que corren e máis aínda coñecendo a situación demográfica na que se encontra esta vila.

Se queredes ler máis sobre a presunta futura galescola d´Agolada, visitade os posts anteriores, hai un adicado case en exclusiva a este tema.

d´Agolada únese á movida

2008-04-04T18:12:00.006+02:00

Supoño que se tedes un blog ou vos gusta movervos por este fascinante mundo dos blogueiros estaredes informados da quedada ou xuntanza de blogueiros que se vai celebrar proximamente.

Esta iniciativa xurdiu por parte de Veca e da Markesa de Mertetuil, blogues que vos recomendo a todos. Elas pensaban en organizar unha cea onde se reunisen un grupiño de amantes dos blogs, pero cando un par de blogueiros de aquí, do meu pobo, se enteraron da iniciativa ofreceron o seu apoio tanto en temas de organización como de infraestructuras ,xa que se algo destaca na nosa vila é niso, en espazo para celebrar actos deste tipo, e a iniciativa prosperou ata o punto de que Agolada é o lugar escollido para a celebración deste acto debido á sua privilexiada situación xeógrafica e ó elevado número de blogs que teñen como orixe estas terras.

Aínda non se coñece a fecha da xuntanza, que depende da dipoñibilidade do grupo musical ´´Fuxan os Ventos´´ e do propio restaurante no que se xante o día da quedada e que tamén permanece sen ser escollido.

Como podedes ver, o tema da organización da quedada está "algo verde" pero xa temos en marcha un blogue no que podedes expresar as vosas opinións sobre que vos parece este evento, anotarvos para participar nel ou simplemente escribir sobre o que vos apeteza. Se queredes anotarvos a este evento ou pedir a autorización para escribir no mencionado blogue do que vos deixo abaixo o enlace escribide un comentario pedíndomo ou remitídevos á dirección de correo electrónico que vos deixo a continuación: dautrera49@gmail.com

A dirección do blogue da xuntanza é :

www.blog-xuntanza.blogspot.com

Vai de galescolas, comedores e centros sociais.

2008-03-29T17:49:00.007+01:00

Outra vez máis volvo remitirme a datos sacados de "La voz de Galicia" para publicar esta entrada, pero nesta, a diferenza doutras, é para contarvos algo positivo que ocorreu ou mellor dito parece que vai ocorrer en Agolada e que me fixo pensar, só por un momento, que as cousas van mellorar.

Segundo publicou dito periódico onte, o concello d´Agolada puxo a disposición da Xunta as instalacións do centro da terceira idade co fin de que se constrúa alí un centro de día, petición que foi aceptada polo organismo encargado de tal fin con condicións iso sí que non vou citar, tampouco é cuestión de aburrir. Polo tanto, en canto Agolada cumpla esas condicións, a Xunta enviará técnicos que determinen as reformas precisas para a utilización como centro de día deste espazo que na actualidade permanece infrautilizado.

Ademais do anterior, o Concello vai solicitar a Educación a cesión dun comedor do colexo público que actualmente permanece en desuso para poder instalar alí unha galescola con capacidade para entre quince e vinte nenos.

Ademais o Concello anunciou que pensa poñer en funcionamento un comedor sobre rodas que permitirá achegar comida quente ás persoas que a precisen.

Moita actividade para un concello acostumado a non facer nada, penso eu, pero en fin, agardo que se leven a cabo as iniciativas anteriores especialmente a galescola, xa que é o que máis falla fai en Agolada. Estamos vendo a luz ó final do túnel ou só é un espellismo, sabereino e saberédelo dentro dun tempo.

Por se queredes leer máis sobre o tema déixovos aquí un enlace:

http://www.lavozdegalicia.es/deza/2008/03/26/0003_6679438.htm

O circo Roma en Agolada

2008-03-28T18:35:00.006+01:00

Dende hai uns días, os agolenses e calquera persoa que pase polo noso pobo pode ver os carteis que o Circo Roma puxo en case todas as farolas e baixos baleiros ( que non son poucos ) ou ben escoitar o coche con altavoces que pasa todos os días á hora da sesta anunciando as funcións que dito circo levará a cabo hoxe, mañá sábado e o domingo no campo da feira d´Agolada.

Non sei que tal estará a función, o que sí podo dicir é que é bastante grande, na súa carpa collen mil cincocentas persoas, e por fora parece relativamente moderno, pero xa xulgaredes por vós mesmos vendo as fotos.

O que si que parece é que non son moi serios en canto ó papeleo xa que segundo publicou ``La voz de Galicia´´, o martes, durante unha inspección, o Seprona detectou irregularidades na identificación de dezaoito animais de todos os tipos, en definitiva, que carecían dela. Pero isto non é tal vez o peor, xa que hoxe revisando os arquivos do mesmo periódico descobrín que estiveran a piques de ser expulsados de Lalín por pretender estacionarse e actuar no aparcamento do Haley sen permiso municipal, a autorización conseguírona media hora antes do comezo da función.

Pero aparte de todo esto, o máis deprimente sobre todo dende o punto de vista dun agolense é que viñeron aquí de ``rebote´´, xa que pensaban actuar en Vila de Cruces pero non atoparon un espazo onde montar a súa carpa e ó final decidiron quedarse en Agolada.

Aínda que a carta de presentación non é precisamente boa, haberá que ver se son bos sobre a pista ou se son tan trapalleiros como na vida real, así que eu anímovos a que veñades a velo.

Velaquí tedes a páxina de `` La voz de galicia´´ da que saquei toda a información por se queredes ampliala:

http://www.lavozdegalicia.es/SSEE/buscavoz/resultados.jsp

Alédome de que vos guste d´Agolada e novas enquisas.

2008-03-26T19:13:00.008+01:00

Hai xa uns días, rematou o prazo para votar na enquisa que publiquei cando empecei con esta bitácora, que por certo fará mañá tres meses de existencia neste universo dixital que é Internet, e francamente, os resultados foron moi agradables e positivos polo menos dende o meu punto de vista. Dita enquisa, que todos podedes visualizar na barra lateral e na que votastes 26 de vós durante os dous meses e medio que estivo aberta constaba dunha pregunta ( Gústache o meu blog? ) e tres opcións para responder das que tíñades que seleccionar unha delas ( non, está ben, sí ). Os resultados foron: "non" con cero votos, "está ben" con dous votos e un sete por cento e "ben" cun noventa e dous por cento dos votos, que pasou co un por cento é un misterio jeje...

Polo tanto só podo dicir que moitas grazas a todos por ser tan positivos co meu blog e volvo repetir que me aledan moito estes resultados.

Na barra lateral poderedes ver proximamente as novas enquisas que tratarán sobre o galego e a política.

Neve sobre Agolada

2008-03-24T15:14:00.011+01:00

No día de onte, aquí en Agolada, levámonos unha agradable ou non tan agradable sorpresa( segundo gustos ) ó erguernos: sobre os tellados descansaba unha pequena capa de branca neve que caera durante a noite debido ó temporal que durante estos días está ``a mollar e a branquear´´ a nosa comunidade. O certo é que a nevada non foi gran cousa, simplemente cubriu os tellados das casas e os cristais dos coches pero foi o suficientemente notable para que os que quixemos saísemos a vela e lembrarnos que en Agolada tamén pode nevar.

A vila d´Agolada atópase a 581 metros de altitude polo que as nevadas non adoitan ser frecuentes e cada ano prodúcense menos debido ó efecto do cambio climático, ata o punto de que este ano aínda non viramos a neve e o noso monte máis próximo, o Farelo permaneceu todo o inverno verde, sen neve, algo que non hai tantos anos era case impensable.

Xa pasara tempo dende a última nevada notable que caeu nesta vila, en concreto, uns dous anos. Tamén resulta un pouco irónico que xusto fose nevar agora que comezou a primavera cando durante todo o inverno o tempo mantívose relativamente estable con temperaturas nin moi baixas nin moi elevadas.

As fotos son da nevada de hai dous anos e os seus efectos sobre os Pendellos e as rúas da vila.

Comezou a primavera

2008-03-20T23:25:00.005+01:00

Como todos os anos, comezou a primavera, época de plantas en flor, época de aumentos das temperaturas con respecto ó inverno, época de alerxías para os desafortunados que as padecen, época de árbores verdes e cheos de follas tralo paso do inverno, época de...

En Agolada xa se comeza a notar a chegada da primavera, refírome no caso da natureza claro, e as árbores e prantas en flor son cada vez maís frecuentes a pesares das escasas precipitacións que este ano caeron na nosa vila. Tamén nesta época comeza a longa tempada de festas en Agolada, hoxe por exemplo temos festa en Brántega e aínda que non me sei o calendario enteiro, a partires de agora as festas sucederánse unhas ás outras cada vez con maior velocidade.

É curioso o efecto que a primavera provoca en todos nós, e non me refiro só ós aspectos físicos como os que xa mencionei, senón que en xeral fai que nos mellore o humor, que vexamos máis positivamente as cousas, en definitiva, que nos sintamos mellor con nós e co noso entorno ó contrario do que sucede no inverno no que o frío e os ceos nubrados nos fan máis complicado o día, polo menos no meu caso, aínda que supoño que haberá persoas que prefiran todo o contrario. De calquera xeito, eu penso que o mellor da primavera é que xa falta menos para o verán.

Por certo, as fotos son de Quián (Carmoega) no concello d´Agolada.

A escola d´Agolada

2008-03-19T22:27:00.003+01:00

A vila d´Agolada ten a honra de contar cun colexo público entre as súas infraestructuras. Nesta escola, estudan na actualidade uns 150 rapaces e rapazas pero non hai moitos anos, menos dos que seguramente pensaredes, había matriculados máis de 600 o que dá idea do forte despoboamento que sofre esta vila.

Na actualidade, no colexo impártense clases ós alumnos dende educación infantil ata o primeiro ciclo da ESO, ambos inclusive, e o colexo atópase nun excelente estado de conservación especialmente despois de que hai dous anos se lle engadise un pequeno tellado a base de materiais plásticos para evitar as goteiras que afectaban a unha pequena parte do edificio. Ademais, o ano pasado reformouse a biblioteca que agora está preciosa, teño que dicilo, e construíuse un pequeno parque infantil.

Esta escola ademais de contar cun profesorado excelente, moitos dos cales déronme clase a mín, ten tamén tres patios dun tamaño considerable, un ximnasio e acceso ó pavillón municipal aínda que este último non se usaba moito.

A feira d´Agolada

2008-03-18T16:51:00.001+01:00

Nesta, a vila d´Agolada se hai algo que foi importante, iso é a feira, a feira do doce. A importancia da feira foi tal que este pobo naceu grazas a ela. No lugar no que actualmente se atopa esta vila, no pasado só se celebraba a feira e co paso do tempo, casa a casa, foi constituíndose este pobo arredor dese recinto inicial, primeiro cos Pendellos e máis tarde cas primeiras casas.
Na actualidade a feira ``anda de capa caída´´, cada mes redúcense aínda maís o número de animais que se venden no recinto superior e o número de postos que se instalan polas rúas (estes redúcense en menor medida) ante a pasividade do noso concello.
Déixovos un vídeo que atopei en youtube, no que se ve como é a feira, o certo é que non é ningunha xoia pero para facerse unha idea é suficiente, agardo que vos guste.

Xa chegou a Semana Santa

2008-03-17T16:35:00.002+01:00

Pois si amig@s , xa voltou chegar a Semana Santa. Esa época de celebracións relixiosas que cada vez teñen menos sentido relixioso e que ano tras ano nos fai disfrutar duns días de festa e de vacacións. Época de procesións, de actos relixiosos, de...

Aquí en Agolada como todos os anos non se celebra nada que non teña que ver estrictamente coas misas, e para iso xa grazas porque o señor cura non é precisamente unha marabilla, é dicir, non se celebran procesións, nin nada polo estilo a diferencia do que ocorre en moitas localidades tanto españolas como galegas. Isto a min persoalmente non me afecta tanto coma outros temas, posto que son bastante selectivo coas cousas nas que participo, tal vez en exceso, e o de levar un santo ás costas e ir vestido de... ( non atopo ningún simil para comparar) por fe relixiosa non é precisamente o meu estilo, especialmente o segundo. Pero como agolense, sinto profundamente que non se leven a cabo este tipo de actos, xa que aínda que eu non me animase a participar directamente estou seguro de que a máis de un lle encantaría sumarse á festa e incluso cun pouco de sorte habíamos conseguir saír nalgunha televisión e co paso do tempo converter a nosa Semana Santa nun acto cultural interesante que atraese xente, polo menos, dos arredores. Si, soñar é posible, pero cos dirixentes políticos incapaces de ter algún tipo de iniciativa ou de levala a cabo se lla proporcionan que temos en Agolada esto será un sono, un sono polo menos ata que as cousas cambien, a pregunta é: Cambiarán?

Por certo as fotos son de Sevilla.

Boas novas, nova versión de d´Agolada

2008-03-14T18:27:00.004+01:00

Por fin conseguín aclararme con Wordpress, e xa teño dispoñible a nova versión de d´Agolada que poderedes visitar pinchando no enlace que vos poño abaixo.

Por se non o sabedes, Wordpress é a ``compañía blogueira´´ con maior número de usuari@s do planeta concentrados sobre todo nos países de fala inglesa como Estados Unidos. Polo tanto, e para promover unha maior difusión da vila de Agolada ``polo mundo adiante´´ teño dispoñible esta nova versión que contará con todos os artigos e comentarios publicados en Blogger e que prometo actualizar sempre que poida, iso si, non poderei adicarlle tanto tempo como fago con esta. Wordpress permite ademais un sistema de clasificación de entradas diferente ó de Blogger e que pode resultar moi proveitoso para organizar mellor este caderno, agora só me queda averiguar como funciona.

Bueno e xa sen máis preámbulos deixovos o enlace da nova versión deste caderno, por favor visitádea pero non vos esquezades que esta segue e seguerá a ser a principal.

http://www.dagolada.wordpress.com/

Reformas nos Pendellos

2008-03-11T19:22:00.003+01:00

Dende xa hai uns meses, unha das casas que forma parte do conxunto arquitectónico dos Pendellos está en obras, vamos que a están reformando. A casa "afortunada" non está situada dentro do núcleo principal dos Pendellos senón que se atopa a unha altura un pouco superior, situada á dereita do Concello. A mencionada reforma non vai moi adiantada xa que por agora só quitaron as pedras que formaban o antigo chan e tiraron algúns tabiques ( segundo me contaron ) pero bueno por algo se comeza.

Resulta moi esperanzador que por parte de particulares se leven a cabo iniciativas deste tipo que contribúen ó desenvolvemento e á recuperación da vila d´Agolada, sobre todo tendo en conta a actitude pasiva e inútil do Concello e da Deputación que a pesares da presión exercida pola Asociación Amigos dos Pendellos seguen sen facer nada para contribuír á recuperación desta vila.

A tod@s vós, mil e subindo...

2008-03-11T16:30:00.005+01:00

Aínda non hai nin tres meses que comecei a publicar neste caderno e hoxe, mirando no contador descubrín que xa levaba máis de mil visitas! Esta cifra, que eu considero altísima resultábame impensable hai tan só uns meses, polo tanto, gustaríame dárvos as grazas a todos os que me visitastes, en especial, ós que escribistes un comentario ou asinastes no libro de visitas facéndovos así partícipes deste blog. Polo tanto quero adicarvos esta entrada a todos vós, xa que sen a vosa colaboración e participación probablemente xa me tería cansado deste caderno. Así que só podo dicir: moitas grazas.

Ista, ista, ista... España Socialista

2008-03-10T01:26:00.014+01:00

Pois si, España volve a ser socialista por como mínimo catro anos máis.Hoxe coñecimos por fin o resultado das eleccións e como ben saberedes todos, o Partido Socialista voltou a acadar unha importante victoria no Congreso dos Deputados, mágoa que lle volvese quedar pendente o Senado.

Segundo os propios candidatos, todos gañaron, en certa medida fan ben posto que na vida hai que ser positivo, pero algúns dos resultados que presentan e a maneira de presentalos son tan ridículas que fan que todos esbocemos unha pequena ou non tan pequena sonrisa.

O concello d´Agolada está gobernado dende hai moitos anos polo Partido Popular e a súa xestión podería ser, como mínimo, calificada de ineficaz, desastrosa e totalmente negativa para nós, os habitantes, e para o propio concello en xeral.

Voltando agora a Madrid, só teño que dicir que agardo que se volvan coseguir os logros sociais e económicos desta lexislatura, e tamén espero que melloremos algo en educación e en relacións internacionais que voa falla fai.

Déixovos unhas imaxes de como afectou a campaña electoral á vila d´Agolada.

Por fin, nove de marzo, hoxe todos votamos

2008-03-09T15:25:00.006+01:00

Hoxe por fin é nove de marzo. Nunhas horas saberemos quen será o noso presidente nos vindeiros catro anos, repetirá Zapatrero?, gañará Rajoy? a pesares de todos os sondeos ( excepto os do Partido Popular ) dan como gañador ó noso presidente, non coñeceremos ó gañador seguro ata varias horas despois de que se pechen os colexos electorais. A partir de hoxe e con independenza de quen gañe, todo voltará á normalidade, deixaremos de oír propostas cada cal máis desproporcionada, deixaremos de escoitar discursos ensaiados e políticamente correctos pero que non cren nin eles, deixaremos de ver imaxes de mítines nas grandes capitales, deixaremos de ver carteis e de escoitar ós coches promocionais pasando polas rúas... resumindo, todo seguirá como sempre.

Hoxe decidimos o futuro do noso país e tamén o de todos nós. De nós depende que Galiza, que Agolada mellore máis ou menos, e incluso poñéndonos no peor que non empeore.

Facendo valance da lexislatura que oxe remata, eu creo que podemos dicir que todo, ou casi todo mellorou, polo menos dende o meu punto de vista pero tamén é certo que temos moito que mellorar e moito que facer, é máis nunca remataremos esta labor.

Por culpa dunha estúpida lei que considera que os menores de idade somos idiotas eu aínda non podo votar, se ti podes faino, exerce o teu dereito, o dereito á liberdade e procura que todos melloremos. Faino por ti, por Galiza, por Agolada, polo lugar onde vivas, polos teus familiares, polos teus amigos, faino polo que queiras pero faino. VOTA

En campaña electoral

2008-03-08T00:29:00.007+01:00

Este domingo celébranse por fin as eleccións. Nesta ocasión os efectos da campaña electoral chegaron tamén a vila d´Agolada. Primeiro empapelaron as portas e puxeron taboleiros con fotos dos candidatos, despois continuaron coas farolas e seguiron cos coches dos altavoces que se pasean cada pouco tempo lembrándonos que votemos a Zapatero ou a Rajoy ( o BNG desta vez está bastante caladiño) e xa para rematar, as cartas con publicidade que saturan os nosos buzóns e nos tolean a cabeza. Non sei o que pasará o domingo, pero pase o que pase deberíamos pensar nunha cousa, ou mellor dito en varias que se resumen nunha: é necesario tanto gasto en publicidade cada vez que se celebran eleccións ? É dicir, merece a pena desperdiciar millóns e millóns de euros en poñer carteis e carteis, en celebrar mítines multitudinarios... e iso por non meterme xa na presunta compra de votos que os partidos están a practicar en sudamérica... é que acaso o fin xustifica os medios.

De exames

2008-02-29T20:53:00.003+01:00

Hai momentos na vida de todo estudiante nos que francamente nos gustaría que nos tragase a terra ou que aparecese un círculo vermello para tirarnos e desaparecer como ocurre no anuncio de Cuatro. Eses momentos, máis de tres veces ó ano, que todos sufrimos, todos sufrirán e todos sufriron, son os dos exames. Os exames, esas probas que constan dun número esaxerado de preguntas, ou escaso, depende de como saibas o tema, e nos que ano tras ano nos xogamos o noso futuro, o noso carnet de conducir, a nosa praza de traballo...

Esta sociedade na que vivimos precisa dos exames para distribuir ás persoas e os seus dereitos. En fin, supoño que os exames son necesarios, polo menos ata que atopen un método mellor para avaliarnos, pero hai algo que ninguén me vai discutir, os exames son un asco (se non poño nada peor é por se hai nenos lendo).

Eu estes días, estiven e estou de exames polo que non podo escribir tanto como me gustaría, aínda que eso non é o que máis me amola, o que máis me fastidia e non dispoñer de tempo para visitar os vosos cadernos e deixarvos comentarios coma vós estades facendo conmigo, polo tanto pídovos disculpas e prométovos que reanudarei esa actividade en canto chegue Semana Santa.

Grazas por visitarme.

A mámoa dos muíños

2008-02-28T20:19:00.000+01:00

Moi preto do río Ferreiroa e a escasos 500 metros da aldea de Bidueiros, atópase a mámoa dos muíños, tal vez a mostra máis salientable de arte prehistórico do concello d´Agolada. Hai xa uns 6 ou 7 anos, calquera o lembra, que a descubriu o noso amigo Pepe, e eu tiven a fortuna de ser uns dos primeiros en vela. Aínda lembro a 1ª vez que a vin, tivemos que atravesar unha morea de toxos e silvas que bloqueaban a entrada ata chegar a vela. Co tempo, a asociación Amigos dos Pendellos deuna a coñecer, troixéronse arqueólogos que a catalogaron e examinaron e na actualidade conta cuns accesos mellorables pero aceptables. A gran lástima foi o lume que a asolou o ano pasado e que estragou a paisaxe que a rodeaba.

Déixovos unhas fotografías da mámoa pouco despois de ser descuberta e da mámoa na actualidade tras ser sometida a unha acción protectora? por parte de ``Patrimonio´´.

A Ponte dos Cabalos

2008-02-23T00:03:00.009+01:00

Construída en época medieval, no ano 970, no concello d´Agolada temos esta preciosa ponte coñecida como a Ponte dos Cabalos. Por ela pasaban hai moitos anos os feirantes cos seus carros tirados por bois que ían á feira do doce, e durante moitos anos foi unha das principais vías de comunicación deste concello. Son innumerables as lendas e anécdotas que arrodean esta ponte relacionadas con todo tipo de temas, especialmente as dos bandidos que asaltaban a estos comerciantes. Hai uns meses un animal, por chamalo dalgunha maneira, cruzou co seu tractor por riba da ponte e causoulle graves danos, pero aínda así está en bastante bo estado. Déixovos unhas imaxes dela para que a coñezades.

Agolada e os políticos

2008-02-22T00:48:00.007+01:00

Oxe ás doce da noite comezou oficialmente a campaña electoral dirixida ás eleccións do nove de marzo. A presenza tan próxima destas eleccións fai que os políticos nos restreguen a todas horas os valances. Os que están no poder din que todo mellorou e os que están na oposición din todo o contrario, pero realmente algúns deles din a verdade?, eu xa non me vou meter niso pero vou realizar un pequeno valance sobre o que pasou en Agolada nos últimos 4, ou tal vez debería dicir 20 anos, e o resultado é nada, dá igual quen goberne, os nosos políticos téñenos esquecidos. O auditorio segue sen rematarse, os pendellos seguen deteriorándose, as nosas estradas seguen feitas un asco, seguimos perdendo poboación sen que ningúen faga nada por evitalo, o feismo contamina as nosas terras... Non sei que pasará nestas eleccións pero gañe quen gañe non creo que vaia pasar nada nesta vila, todo o contrario seguiremos indo a menos como leva pasando ultimamente.

A imaxe é unha mostra do que está a pasar en Agolada.

Os Pendellos I.

2008-02-16T01:03:00.010+01:00

Precisaría maís dunha vida e todo o caderno para contarvos todo o relacionado cos Pendellos e aínda así non sería nada comparado co que se merecen, pero bueno, vouvos contar algo sobre eles e deixarvos unhas fotos para que aínda que sexa a través da rede os coñezades.
A vila d´Agolada garda dende o século XVIII un interesantísimo conxunto arquitectónico que durante máis de 200 anos acolleu unha das máis concorridas feiras da Galiza interior. Este interesante recinto recibe o nome dos Pendellos d´Agolada. Co paso do tempo especialmente na década dos 70 o estado deste recinto foise deteriorando especialmente en 1977 cando se derrubaron 12 pendellos para construír unha rúa de cemento e con alcantarillado ( a rúa profanada foi a da Parranda). A desfeita continuou un ano despois cá construcción da praza do concello.
Nos anos 90 o Concello e a Xunta promoveron un campamento de traballo para mozos que restauraron o recinto e o deixaron presentable ata que anos despois, xa na actualidade, os Pendellos volven a presentar un estado ruinoso e deplorable.
Como xa dixen, precisaría todo o caderno para falar dos Pendellos, así que vouno deixar por oxe, noutro momento continuarei contándovos máis cousas sobre este tema, sinto moito tervos aburrido coa historia deste recinto. Na próxima entrada que lle adique a este tema prometo ser máis ameno.

Rematou o Inverno?

2008-02-13T21:24:00.005+01:00

Estes días de febreiro, un só tema monopoliza as nosas conversas, o tempo, ou mellor dito o bo tempo. Estamos en pleno inverno, nun dos meses máis fríos, en tempada de choivas e neves e sen embargo aquí en Agolada case non vimos chover, como anécdota contareivos que o pasado domingo no telexornal de Antena3 puxeron unha reportaxe sobre a seca na que aparecía o encoro de Portodemouros ( unha parte pertence ó noso concello ) medio baleiro, e que hoxe na previsión do tempo podíase ver que chovía ou estaba nubrado en toda España menos na nosa comunidade, de neve nin oimos falar e en canto ó frio xa andamos máis preto da camiseta curta que da chaqueta. Será cousa dun ano excepcionalmente cálido? ou do cambio climático? Dende logo como sigamos así moito máis, en vez do ``país dos mil ríos´´ imos acabar converténdonos noutra Andalucía ou nalgo peor.

Abandono

2008-02-09T00:12:00.000+01:00

Abandono, iso é o que cada día invade e invade as rúas d´Agolada, abandono e despoboamento. Cada día que pasa, os nosos edificios, as nosas rúas, os nosos fogares están en peor estado e amosando unha situación máis que deprimente sen que ninguén faga nada por evitalo. As casas quedan baleiras e murchas mentres que a xente vai morrendo ou marchando ás cidades. Pero eso si, atopar unha vivenda en aluguer non é sinxelo, destas casas baleiras moi poucas están en venda, nas grandes cidades non paran de construírse pisos a prezos astronómicos... e o peor: ¡Os nosos ``gobernantes´´ non fan nada por evitalo! A continuación déixovos unhas imaxes d´Agolada para que xulguedes por vós mesmos.

O entroido

2008-02-03T20:32:00.001+01:00

Outro ano máis chegou o Entroido, ese tempo no que nada é o que parece, no que nos vestimos do que non somos, do que nos fai gracia ou do que nos gustaría ser, ese tempo no que podemos dicir e facer cousas que noutras datas non poderíamos dicir nin facer, ese tempo no que comemos cocido, filloas, orellas, e outras exquisiteces semellantes, ese tempo no que...

Este ano en Agolada, o Entroido celebrouse con dous desfiles polas rúas do pobo, un promovido pola escola e outro polo concello. En ambos a xente, sen dúbida, o mellor da vila engalanada con traxes moi vistosos puxo a animación e o ambiente a esta festa facendo que todos disfrutásemos coma se fósemos rapaces.

E seguimos sen ADSL

2008-01-25T19:45:00.001+01:00

Xa estamos no 2008, e outro ano máis, aquí, en Agolada seguimos sen contar cun servizo tan básico como o ADSL. Esta situación fai que algo tan sinxelo como enviar un e-mail ou mesmo escribir catro cousas neste caderno se faga eterno ¡ se ata rima e todo ! e xa non falemos de baixar nada, eso xa o damos por imposible.
Mentres tanto, os gobernos municipal, provincial, autonómico e nacional non fan nada por mellorar esta situación, eso sí, despois ben que saen nos xornais decindo que somos un dos países europeos con maior consumo de Internet, que temos unha alta porcentaxe de usuarios de banda ancha e unha serie case interminable de despropósitos polo estilo. Non sei a vós (os meus lectores) o que vos parece todo isto pero a mín só me produce vergoña e indignación por contar con semellante clase política aínda que vendo o que pasou onte en Italia, ó mellor teño que reconsiderar esto último.

Por favor escribide comentarios coas vosas opinións sobre este tema.

Rematou o Nadal

2008-01-10T20:32:00.001+01:00

Outro ano máis podemos decir que rematou o Nadal, é dicir que se acabaron as ceas e comidas coa familia e amigos, os días festivos ou as vacacións dos máis afortunados, os anuncios de colonias e xoquetes, o suposto bo ambiente que nos invade durante esas datas e moitas cousas máis, algunhas boas e outras non tanto. Dese tempo xa só nos quedan as lembranzas e no meu caso tamén as fotografías como as que mostro abaixo de como estaba Agolada nesas datas e da cabalgata do día de Reis.

Agolada

2008-01-03T02:15:00.001+01:00

Agolada é unha pequena vila situada no centro de Galiza, na provincia de Pontevedra e na comarca do Deza. Esta vila é a ``capital´´ do concello co mesmo nome que apenas sobrepasa os 3000 habitantes e baixando. Aínda que a vila en si mesma non está mal comunicada por estrada si o están moitas das difererentes parroquias e aldeas ( o concello ten 24) que poblan o mapa deste recuncho de Galiza. Non contamos con ADSL de xeito que manter este Blog máis ou menos ó día vaime custar moito, pero en fin... aquí estou. En calquera caso vou deixar de queixarme, a iso , se podo, xa lle adicarei outra entrada e voume centrar en contarvos algo máis sobre Agolada que para iso estou aquí.

O concello conta con innumerables lugares de gran beleza paisaxística natural e cun gran número de mostras de arte humano, tanto de orixe prehistórico (mámoas, petroglifos, castros...) como de orixe posterior como as numerosas pontes que atravesan os nosos ríos, os pazos, as construccións tradicionais... e especialmente, os Pendellos. Sobre estes teño que dicir que son unhas construcciós graníticas levadas a cabo durante o século XVIII utilizadas nas feiras e como aspecto máis curioso e destacable que son únicos neste país. En canto á vila d´Agolada teño que destacar os xa mencionados Pendellos e as ferias.

Xa para rematar, só teño que engadir que a pesar de que esta entrada teña máis ben certo tón crítico, o certo é que Agolada é un lugar moi fermoso digno de ver, cuidar e respetar.

A imaxe é dos Pendellos (Agolada).